Print this article
To 1997 παρουσιάζονται τα αποτελέσματα μιας μεγάλης γεωλογικής έρευνας από τους Μαρίνο, Κούκη, Τσιαμπάο, Στουρνάρα.
Engineering Geology and the Environment
Στη σελίδα 3870(παράπλευρη) του 5ου τόμου υπάρχει μια παράγραφος που αναφέρεται στο χωριό μας και κατ'επέκταση στη περιοχή μας.
The pollution of the above ground waters will have serious impact on the inhabitants of the Athens basin, that are supplied with water from there as well as on neighboring communities of Agios Thomas, Klidi, Oinophyta.... (Η ρύπανση των υδάτων θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στους κατοίκους της λεκάνης των Αθηνών , που τροφοδοτούνται με νερό από εκεί, καθώς και στις γειτονικές κοινότητες του Αγίου Θωμά, Κλειδιού, Οινοφύτων ....)
Να υπάρχει άραγε έστω και ένας δημοτικός σύμβουλος που έχει γνώση αυτών των συμπερασμάτων;
Να υπάρχει άραγε έστω και ένας υπάλληλος στον Δήμο που έχει ως καθήκον τη συγκέντρωση όλων αυτών των αποτελεσμάτων που έχουν σχέση με το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία;
Αλλά όπως είπε και ένας από αυτούς(δημοτικός σύμβουλος): Τι μ....είναι αυτά;
Περαστικά μας.
Ήμουν νιος ….όταν μου υπόσχονταν ότι:
- θα φτιάξουν γυμνάσιο στο χωριό
- θα πίνουμε καθαρό νερό στο χωριό
- θα βελτιώσουν τα μέσα μαζικής μεταφοράς στο χωριό
- θα κάνουν πεζόδρομο τον κεντρικό δρόμο
- θα απορυπάνουν τον Ασωπό
- θα βελτιώσουν τις υγειονομικές υπηρεσίες του χωριού
- θα προσέξουν την αγροτιά γιατί καταρρέει
- θα εκπονήσουν σχέδιο πόλης στο χωριό
- θα κατασκευάσουν θέατρο στη Σπηλιά
- θα δημιουργήσουν θεατρικό συγκρότημα
- θα δημιουργήσουν εγκαταστάσεις κλασικού αθλητισμού
- θα δημιουργήσουν περιβαλλοντικό πάρκο και ζωολογικό κήπο
- θα κατασκευάσουν ενυδρείο
- θα κατασκευάσουν εργατικές κατοικίες
- θα κατασκευάσουν αποχετευτικό δίκτυο
- θα …ενώσουν τη Σπηλιά με τη βρύση και τον Προφήτη Ηλία
- θα φτιάξουν λαογραφικό μουσείο
- θα ιδρύσουν πινακοθήκη
- θα υπάρχει βιβλιοθήκη για όλους στο χωριό
- θα υπάρχει πνευματικό κέντρο ενεργό
- θα υπάρχει ΚΕΠ στο χωριό
- θα..
θα..
θα..
...και γέρασα.
Ο Υπουργός Παιδείας Κος Ευρυπίδης Στυλιανίδης θα επισκεφθεί το χωριό μας προκειμένου να δει από κοντά το οικόπεδο του Συνεταιρισμού που προορίζεται για ανέγερση Νηπιαγωγείου.
Ώρα άφιξης: 10:30 π.μ.
Ώρα άφιξης: 10:30 π.μ.
Ο Πολιτιστικος Σύλλογος Μαυροματίου και ο Σύλλογος Γυναικών "Ογχηστός", σας προσκαλούν στο Μαυρομάτι Βοιωτίας το Σάββατο 8 Νεομβρίου 2008 και ώρα 9:00 μ.μ. στη μουσική συναυλία με τους "Aδωνις".
Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Πολιτισμού Μαυροματίου.
Τα έσοδα θα διατεθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Οι "Αδωνις" ενώνονται μετά από 18 χρόνια για χάρη της συναυλίας αυτής.
περισσότερα mavromati.gr
Η συναυλία θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Πολιτισμού Μαυροματίου.
Τα έσοδα θα διατεθούν για φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Οι "Αδωνις" ενώνονται μετά από 18 χρόνια για χάρη της συναυλίας αυτής.
περισσότερα mavromati.gr
Ο τίτλος επιλέχθηκε ως παράφραση του ‘Μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω μου την στέγην’. Επιγραφή η οποία ήταν αναρτημένη στο υπέρθυρο της Ακαδημίας του Πλάτωνα.
Η επιλογή αυτή έχει να κάνει με τον τρόπο που διαχειρίζονται οι υπεύθυνοι του πνευματικού κέντρου Αγίου Θωμά τη παιδεία των παίδων μας και τον τρόπο που επιλέγει ο Δήμος τους υπεύθυνους αυτούς.
Ακολουθούν παραδείγματα που αλιεύθηκαν από σχόλια και άρθρα σε ιστότοπους της περιοχής:
Το πνευματικό κέντρο για αυτούς που ανέλαβαν τα ηνία του, δυστυχώς για εμάς, αποτελεί μια επιπλέον διεκπεραίωση που πρέπει να φέρουν σε πέρας και τίποτα παραπάνω. Κανείς τους, αν και γονείς δεν αντιλαμβάνεται το θεσμικό του ρόλο και την ευθύνη που έχει απέναντι στη τοπική κοινωνία.
Αυτό γιατί για 2η χρονιά αποδεικνύουν τη μη ικανότητά τους να οργανώσουν ένα φορέα πριν ξεκινήσει τη λειτουργία του, αλλά προσπαθούν με χειρουργικές επεμβάσεις, αφού ξεκίνησε η χρονιά να δώσουν ‘λύσεις’ με αποφάσεις που λαμβάνει ένας.
Θα θέλαμε πολύ να δούμε μια μέρα μαζεμένους όλους αυτούς. Να μας καλέσουν. Να μας δείξουν πότε συνεδριάζουν και τι αποφάσεις παίρνουν. Να μας δείξουν τα πρακτικά που τηρούν. Γιατί υπεύθυνος δεν είναι μόνο ο πρόεδρος που αποφασίζει και διατάσσει, αλλά συνυπεύθυνοι είναι και οι υπόλοιποι που απέχουν. Σημειωτέων ότι κανείς από τους γονείς δεν γνωρίζει τη πλήρη σύνθεση του συμβουλίου του Πνευματικού κατ’ όνομα Κέντρου.
Είναι χαρακτηριστικό το σχόλιο ενός συγχωριανού πως ανατέθηκε η μόρφωση των παιδιών μας σε απαίδευτους. (Δεν ομιλώ για το Δημοτικό Σχολείο και τους θαυμάσιους δασκάλους που διαθέτουμε).
Αναφέρομαι στη μόρφωση που έχει υποχρέωση(χρέος) να προσφέρει ένας φορέας, όπως ο Δήμος.
Ο νέος, όπως λέει και ο λαός μας είναι ‘αμόρφωτος’, δηλαδή δεν έχει μορφή. Χρειάζεται διάπλαση για να μορφωθεί, να αποκτήσει μορφή ή καλύτερα χρειάζεται να παιδευτεί στη ‘παλέστρα’ για να αποκτήσει παιδεία.
Ποιος θα του τη προσφέρει όμως; Ο ‘αμόρφωτος’; Τι είδους μόρφωμα θα διαμορφώσει ο αμόρφωτος;
Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της περσινής χρονιάς, όπου ένα τμήμα ενηλίκων εγγράφτηκε για να παρακολουθήσει τμήμα δημοτικών χορών και το τμήμα, ούτε που ξεκίνησε.
Επειδή μπορούμε να γράφουμε ώρες, καταθέτοντας τη θλίψη μας, αλλά πολύ περισσότερο την αγανάκτησή μας με τις μπουρζουαζίστικες συμπεριφορές και το υπερφίαλο ύφος ορισμένων δημοτικών συμβούλων, οι οποίοι ψήλωσαν απότομα και πιστεύουν, ότι είναι σε θέση να χειριστούν θέματα, περισσότερα από όσα πραγματικά αντέχει το ειδικό τους βάρος, υπό μορφή συμβο(υ)λής καταθέτουμε τα παρακάτω και φυσικά για τη νέα χρονιά, γιατί το φέτος ήδη μας έστειλε χρόνια πίσω:
1. Φροντίστε να συνεδριάζετε κάθε μήνα και να τηρείτε πρακτικά ΑΛΗΘΙΝΑ, ακολουθώντας και δρώντας υποστηρικτικά στις ανάγκες των παιδιών.
2. Προγραμματίστε φέτος για του χρόνου διαλέξεις και ανακοινώστε συγκεκριμένες ημερομηνίες. Τα θέματα δεν χρειάζεται να σας τα πούμε εμείς. Ρωτήστε τους γονείς, τα παιδιά κα γενικότερα τους Δημότες.
3. Αποφασίστε φέτος τι τμήματα δημιουργικού θα λειτουργήσουν του χρόνου, ώστε οι γονείς να γνωρίζουν. Δεν έχετε το δικαίωμα να ανακοινώνετε, μετά την έναρξη, τη διακοπή ενός τμήματος, επειδή δεν άρεσε στον πρόεδρο ο τρόπος που του μίλησε ο δάσκαλος καράτε. Συναισθηματισμοί σε προσωπικό επίπεδο δε χωρούν σε τέτοιες θέσεις.
4. Τρέξτε από φέτος στη ΝΕΛΕ και σε άλλους φορείς και διεκδικείστε για τον τόπο μας σεμινάρια στις νέες τεχνολογίες.
5. Τμήματα ζωγραφικής, αγιογραφίας, αγγειοπλαστικής σίγουρα θα είχαν ανταπόκριση στον τόπο μας.
6. Για τα μικρά μας παιδιά ιδιαίτερα, ένα τμήμα δημιουργικής απασχόλησης, αντίστοιχο με το εργαστήρι τέχνης της Χαλκίδας θα δρούσε ευεργετικά στην ανάπτυξή τους.
7. Σκεφτείτε σοβαρά την ιδέα να διεκδικήσετε ένα μουσείο παιχνιδιού κατά τα πρότυπα αυτού της Πλάκας στην Αθήνα.
8. Οργανώστε τη βιβλιοθήκη του Αγίου Θωμά. Ζητήστε από το Δήμο να εντάξει στο οργανόγραμμα του δήμου έναν επιστήμονα με ειδικότητα βιβλιοθηκονόμου με έδρα τον Άγιο Θωμά. Βρείτε χώρο και δώστε πρόσβαση στο διαδίκτυο σε όλους τους πολίτες.
9. Απαιτείστε από το Δήμο να λειτουργήσει παράρτημα του Ωδείου στον Άγιο Θωμά εξοπλισμένο με όργανα. Και μην προβάλετε δικαιολογίες, γιατί το σχολείο στο Δήλεσι, ενώ είχε αποφασισθεί να ξεκινήσει με δύο πρώτες τάξεις, ο δήμαρχος Οινοφύτων για να ικανοποιήσει απαιτήσεις του σύντομα Δ.Δ. Δηλεσίου απαίτησε να γίνει εξατάξιο και να στοιβαχτούν τα παιδιά σαν σαρδέλες εκεί. Εκεί ήταν εύκολη η υλοποίηση. Εδώ γιατί δεν είναι;
10. Οργανώστε από τώρα τις εκδηλώσεις για τα πανηγύρια μας και φροντίστε να τις θεσμοθετήσετε, ώστε να εκμεταλλεύεστε επιδοτήσεις.
11. Συμβουλευτείτε ανθρώπους που έχουν γνώση του ‘αντικειμένου’ σε όμορους δήμους και αντλείστε ιδέες.
12. Αποφύγετε δηλώσεις, όπως αυτή του αντιδημάρχου περί νέας στέγης στο παλαιό κτίριο του συνεταιρισμού και μετατροπή του σε πνευματικό κέντρο, γιατί εμπίπτουν στα όρια του φαιδρότητας. Όλοι γνωρίζουμε πως πρόκειται για κτίριο πλέον των 40 ετών, στερείται αντισεισμικού σχεδιασμού και ως εκ τούτου άκρως επικίνδυνο και ακατάλληλο.
Εφαρμόζοντας τα παραπάνω, εκτίμησή μας είναι πως θα προσφέρετε τα απολύτως στοιχειώδη στους Δημότες στον Άγιο Θωμά και το Κλειδί.
Αλλά για να γίνουν τα παραπάνω απαιτείται συμμετοχική λήψη αποφάσεων, η οποία από τη μέχρι τώρα συμπεριφορά σας, δείχνει να μην σας ταιριάζει. Άγεσθε και φέρεσθε ως ολιγάρχες, όπου αντί παιδείας προτιμούσαν την εκπαίδευση(κατευθυνόμενη επιλεκτική μάθηση).
Για όλα τα παραπάνω Κύριε Δήμαρχε ευγενώς σας παρακαλούμε, όταν πληρώνετε θέσεις σε τέτοιους οργανισμούς να επιλέγετε ανθρώπους σύμφωνα με τη προτροπή και παρακαταθήκη του Πλάτωνα:
Μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω μου την στέγην
(και δεν ομιλώ για τους παιδευόμενους που επιθυμούν να παιδευτούν, ούτε για μαθηματικά,, αλλά για τους τη κοινωνική παιδεία προσφέροντες).
Η επιλογή αυτή έχει να κάνει με τον τρόπο που διαχειρίζονται οι υπεύθυνοι του πνευματικού κέντρου Αγίου Θωμά τη παιδεία των παίδων μας και τον τρόπο που επιλέγει ο Δήμος τους υπεύθυνους αυτούς.
Ακολουθούν παραδείγματα που αλιεύθηκαν από σχόλια και άρθρα σε ιστότοπους της περιοχής:
- Αφού άρχισε η σχολική χρονιά, θυμήθηκαν να αναρτήσουν ανακοινώσεις για τμήματα μπαλέτου, δημοτικών χορών και γυμναστικής.
- Ξεκίνησε ένα τμήμα πολεμικών τεχνών και ξαφνικά με απόφαση του προέδρου του πνευματικού κέντρου διακόπηκε, ως ασύμφορο.
- Το γυμναστήριο του ΚΑΠΗ είναι για ολίγους εκλεκτούς, οι οποίοι έχουν κλειδιά και το χρησιμοποιούν, ενώ αν ζητηθούν από μη ημέτερους, προφασίζονται χίλιες δικαιολογίες.
- Το αν θα γίνει ένα παράρτημα του ωδείου Οινοφύτων στον Άγιο Θωμά και θα διατεθεί ένας δάσκαλος, για να μην ταλαιπωρούνται τα παιδιά και οι γονείς με μετακινήσεις εξαντλείται σε ένα πρωινό τηλεφώνημα μεταξύ συμβούλου και Δημάρχου για δήθεν ενδιαφέρον.
Το πνευματικό κέντρο για αυτούς που ανέλαβαν τα ηνία του, δυστυχώς για εμάς, αποτελεί μια επιπλέον διεκπεραίωση που πρέπει να φέρουν σε πέρας και τίποτα παραπάνω. Κανείς τους, αν και γονείς δεν αντιλαμβάνεται το θεσμικό του ρόλο και την ευθύνη που έχει απέναντι στη τοπική κοινωνία.
Αυτό γιατί για 2η χρονιά αποδεικνύουν τη μη ικανότητά τους να οργανώσουν ένα φορέα πριν ξεκινήσει τη λειτουργία του, αλλά προσπαθούν με χειρουργικές επεμβάσεις, αφού ξεκίνησε η χρονιά να δώσουν ‘λύσεις’ με αποφάσεις που λαμβάνει ένας.
Θα θέλαμε πολύ να δούμε μια μέρα μαζεμένους όλους αυτούς. Να μας καλέσουν. Να μας δείξουν πότε συνεδριάζουν και τι αποφάσεις παίρνουν. Να μας δείξουν τα πρακτικά που τηρούν. Γιατί υπεύθυνος δεν είναι μόνο ο πρόεδρος που αποφασίζει και διατάσσει, αλλά συνυπεύθυνοι είναι και οι υπόλοιποι που απέχουν. Σημειωτέων ότι κανείς από τους γονείς δεν γνωρίζει τη πλήρη σύνθεση του συμβουλίου του Πνευματικού κατ’ όνομα Κέντρου.
Είναι χαρακτηριστικό το σχόλιο ενός συγχωριανού πως ανατέθηκε η μόρφωση των παιδιών μας σε απαίδευτους. (Δεν ομιλώ για το Δημοτικό Σχολείο και τους θαυμάσιους δασκάλους που διαθέτουμε).
Αναφέρομαι στη μόρφωση που έχει υποχρέωση(χρέος) να προσφέρει ένας φορέας, όπως ο Δήμος.
Ο νέος, όπως λέει και ο λαός μας είναι ‘αμόρφωτος’, δηλαδή δεν έχει μορφή. Χρειάζεται διάπλαση για να μορφωθεί, να αποκτήσει μορφή ή καλύτερα χρειάζεται να παιδευτεί στη ‘παλέστρα’ για να αποκτήσει παιδεία.
Ποιος θα του τη προσφέρει όμως; Ο ‘αμόρφωτος’; Τι είδους μόρφωμα θα διαμορφώσει ο αμόρφωτος;
Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα της περσινής χρονιάς, όπου ένα τμήμα ενηλίκων εγγράφτηκε για να παρακολουθήσει τμήμα δημοτικών χορών και το τμήμα, ούτε που ξεκίνησε.
Επειδή μπορούμε να γράφουμε ώρες, καταθέτοντας τη θλίψη μας, αλλά πολύ περισσότερο την αγανάκτησή μας με τις μπουρζουαζίστικες συμπεριφορές και το υπερφίαλο ύφος ορισμένων δημοτικών συμβούλων, οι οποίοι ψήλωσαν απότομα και πιστεύουν, ότι είναι σε θέση να χειριστούν θέματα, περισσότερα από όσα πραγματικά αντέχει το ειδικό τους βάρος, υπό μορφή συμβο(υ)λής καταθέτουμε τα παρακάτω και φυσικά για τη νέα χρονιά, γιατί το φέτος ήδη μας έστειλε χρόνια πίσω:
1. Φροντίστε να συνεδριάζετε κάθε μήνα και να τηρείτε πρακτικά ΑΛΗΘΙΝΑ, ακολουθώντας και δρώντας υποστηρικτικά στις ανάγκες των παιδιών.
2. Προγραμματίστε φέτος για του χρόνου διαλέξεις και ανακοινώστε συγκεκριμένες ημερομηνίες. Τα θέματα δεν χρειάζεται να σας τα πούμε εμείς. Ρωτήστε τους γονείς, τα παιδιά κα γενικότερα τους Δημότες.
3. Αποφασίστε φέτος τι τμήματα δημιουργικού θα λειτουργήσουν του χρόνου, ώστε οι γονείς να γνωρίζουν. Δεν έχετε το δικαίωμα να ανακοινώνετε, μετά την έναρξη, τη διακοπή ενός τμήματος, επειδή δεν άρεσε στον πρόεδρο ο τρόπος που του μίλησε ο δάσκαλος καράτε. Συναισθηματισμοί σε προσωπικό επίπεδο δε χωρούν σε τέτοιες θέσεις.
4. Τρέξτε από φέτος στη ΝΕΛΕ και σε άλλους φορείς και διεκδικείστε για τον τόπο μας σεμινάρια στις νέες τεχνολογίες.
5. Τμήματα ζωγραφικής, αγιογραφίας, αγγειοπλαστικής σίγουρα θα είχαν ανταπόκριση στον τόπο μας.
6. Για τα μικρά μας παιδιά ιδιαίτερα, ένα τμήμα δημιουργικής απασχόλησης, αντίστοιχο με το εργαστήρι τέχνης της Χαλκίδας θα δρούσε ευεργετικά στην ανάπτυξή τους.
7. Σκεφτείτε σοβαρά την ιδέα να διεκδικήσετε ένα μουσείο παιχνιδιού κατά τα πρότυπα αυτού της Πλάκας στην Αθήνα.
8. Οργανώστε τη βιβλιοθήκη του Αγίου Θωμά. Ζητήστε από το Δήμο να εντάξει στο οργανόγραμμα του δήμου έναν επιστήμονα με ειδικότητα βιβλιοθηκονόμου με έδρα τον Άγιο Θωμά. Βρείτε χώρο και δώστε πρόσβαση στο διαδίκτυο σε όλους τους πολίτες.
9. Απαιτείστε από το Δήμο να λειτουργήσει παράρτημα του Ωδείου στον Άγιο Θωμά εξοπλισμένο με όργανα. Και μην προβάλετε δικαιολογίες, γιατί το σχολείο στο Δήλεσι, ενώ είχε αποφασισθεί να ξεκινήσει με δύο πρώτες τάξεις, ο δήμαρχος Οινοφύτων για να ικανοποιήσει απαιτήσεις του σύντομα Δ.Δ. Δηλεσίου απαίτησε να γίνει εξατάξιο και να στοιβαχτούν τα παιδιά σαν σαρδέλες εκεί. Εκεί ήταν εύκολη η υλοποίηση. Εδώ γιατί δεν είναι;
10. Οργανώστε από τώρα τις εκδηλώσεις για τα πανηγύρια μας και φροντίστε να τις θεσμοθετήσετε, ώστε να εκμεταλλεύεστε επιδοτήσεις.
11. Συμβουλευτείτε ανθρώπους που έχουν γνώση του ‘αντικειμένου’ σε όμορους δήμους και αντλείστε ιδέες.
12. Αποφύγετε δηλώσεις, όπως αυτή του αντιδημάρχου περί νέας στέγης στο παλαιό κτίριο του συνεταιρισμού και μετατροπή του σε πνευματικό κέντρο, γιατί εμπίπτουν στα όρια του φαιδρότητας. Όλοι γνωρίζουμε πως πρόκειται για κτίριο πλέον των 40 ετών, στερείται αντισεισμικού σχεδιασμού και ως εκ τούτου άκρως επικίνδυνο και ακατάλληλο.
Εφαρμόζοντας τα παραπάνω, εκτίμησή μας είναι πως θα προσφέρετε τα απολύτως στοιχειώδη στους Δημότες στον Άγιο Θωμά και το Κλειδί.
Αλλά για να γίνουν τα παραπάνω απαιτείται συμμετοχική λήψη αποφάσεων, η οποία από τη μέχρι τώρα συμπεριφορά σας, δείχνει να μην σας ταιριάζει. Άγεσθε και φέρεσθε ως ολιγάρχες, όπου αντί παιδείας προτιμούσαν την εκπαίδευση(κατευθυνόμενη επιλεκτική μάθηση).
Για όλα τα παραπάνω Κύριε Δήμαρχε ευγενώς σας παρακαλούμε, όταν πληρώνετε θέσεις σε τέτοιους οργανισμούς να επιλέγετε ανθρώπους σύμφωνα με τη προτροπή και παρακαταθήκη του Πλάτωνα:
Μηδείς αγεωμέτρητος εισίτω μου την στέγην
(και δεν ομιλώ για τους παιδευόμενους που επιθυμούν να παιδευτούν, ούτε για μαθηματικά,, αλλά για τους τη κοινωνική παιδεία προσφέροντες).
Αξιότιμε Κύριε Υπουργέ ΠΕΧΩΔΕ
Περιμένουμε από εσάς να διαψεύσετε με παρρησία αυτούς τους "κακούς" ανθρώπους (επιστήμονες λένε αυτοί πως είναι) από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο που με "ψευδή" έρευνά τους υποστηρίζουν, ότι ο Ασωπός παραμένει μολυσμένος και τα νερά του είναι ακατάλληλα και για άρδευση.
Εμείς ως καλοί πολίτες έχουμε εμπιστοσύνη μόνο στα δικά σας λόγια.
Αναμένοντας τη δική σας διάψευση.
Οικογένεια Γ. Α. (παρά τη θέλησή μας πειραματόζωα)
Άγιος Θωμάς Βοιωτίας(όμορο του Ασωπού χωρίο σε περίπτωση που σας διαφεύγει).
Περιμένουμε από εσάς να διαψεύσετε με παρρησία αυτούς τους "κακούς" ανθρώπους (επιστήμονες λένε αυτοί πως είναι) από το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο που με "ψευδή" έρευνά τους υποστηρίζουν, ότι ο Ασωπός παραμένει μολυσμένος και τα νερά του είναι ακατάλληλα και για άρδευση.
Εμείς ως καλοί πολίτες έχουμε εμπιστοσύνη μόνο στα δικά σας λόγια.
Αναμένοντας τη δική σας διάψευση.
Οικογένεια Γ. Α. (παρά τη θέλησή μας πειραματόζωα)
Άγιος Θωμάς Βοιωτίας(όμορο του Ασωπού χωρίο σε περίπτωση που σας διαφεύγει).
Ο Σεπτέμβρης είναι ένας μελαγχολικός μήνας. Ταυτόχρονα είναι και ο μήνας πρόκληση που εκκινεί διαδικασίες για ανασυγκρότηση δυνάμεων και προσπάθεια για περάτωση παλαιών και επίτευξη νέων στόχων.
Το σύνθημα συνήθως δίνεται από τον πρωθυπουργό στην έκθεση της Θεσσαλονίκης και απλώνεται από άκρη σε άκρη σε όλη την επικράτεια, μέσω αντιπροσώπων.
Το ζητούμενο σε όλους τους τομείς είναι οι αύξηση της παραγωγικής διαδικασίας με ταυτόχρονη μείωση των εξόδων.
Για μια ιδιωτική επιχείρηση το παραπάνω είναι αυτοσκοπός. Για την δημόσια διοίκηση όμως ένεκα της προσφοράς στον πολίτη, το πρόβλημα δεν είναι μονοσήμαντο, αλλά περιλαμβάνει πολλές και δυσνόητες παραμέτρους που συμβάλλουν στην όλη διαδικασία επικοινωνίας και συναλλαγής πολίτη κράτους-δήμου.
Αυτές τις παραμέτρους πραγματεύεται και η πρόταση του Ινστιτούτου Τοπικής Αυτοδιοίκησης στο πόνημά του: Η πρόκληση μιας νέας Μεταρρύθμισης της πρωτοβάθμιας Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Μάρτιος 2008.
Η επιτροπή καταγράφει εξωτερικές, προηγούμενες, υφιστάμενες καταστάσεις και παραθέτει τα εργαλεία έρευνας με τα οποία προτείνει τον διαχωρισμό των νέων κοινοτήτων. Ταυτόχρονα προσθέτει τα εργαλεία εκείνα που θα πρέπει να έχουν οι νέοι δήμοι, ώστε να καταστούν βιώσιμοι οικονομικά, κοινωνικά, πολιτιστικά και θα αποτελέσουν τους συνδετικούς κρίκους των συνδεδεμένων οικισμών.
Η πρώτη εντύπωση από την ανάγνωση της παραπάνω μελέτης είναι πως κινείται στη σωστή κατεύθυνση, καθώς εξετάζονται αρκετοί παράγοντες που συντελούν στο νέο διαχωρισμό.
Με γνώμονα λοιπόν αυτή τη προσέγγιση προσπαθήσαμε να κατανοήσουμε πρώτα την πρότασή της επιτροπής για την τοπική συνένωση και επειδή αυτό δεν κατέστη δυνατό, επεκταθήκαμε στην αυτοδιοίκηση.
Η πρόταση της επιτροπής για τη Βοιωτία αφορά 4 με 5 συγκροτήματα (moles) που τα εργαλεία που χρησιμοποιεί η επιτροπή αφενός μεν δρουν αντιφατικά, αφετέρου καθίστανται ανενεργά, αφού το ένα υποσκελίζει το άλλο.
Η επιτροπή αναφέρει πως δέον να αποφεύγεται μια συνένωση ορεινών ή ημιορεινών περιοχών με θαλάσσιες περιοχές. Δύσκολα θα συμπορευθούν περιοχές με διαφορετικές δραστηριότητες(βιομηχανία, γεωργία).
Ταυτόχρονα σε άλλη παράγραφο αναφέρει πως αστικές περιοχές θα συμβάλουν στην ανάπτυξη μικρών οικισμών, καθώς θα επιτρέπουν καθημερινή μεταφορά από τον αστικό ιστό πληθυσμών για εργασία σε αγροτικούς οικισμούς και επιστροφή.
Το παραπάνω είναι ένα μικρό παράδειγμα αντίφασης από τα πολλά που εμπεριέχονται στο κείμενα.
Ερμηνεύοντας το παραπάνω προτείνει ουσιαστικά τη συρρίκνωση του πληθυσμού σε αστικές περιοχές.
Ο Δήμος που προτείνει για την περιοχή μας εμπίπτει στο παραπάνω.
Θα ξεκινάει από τη Πάνακτο, την Πύλη και τα Σκούρτα, -καθαρά ημιορεινές αγροτικές περιοχές- και θα καταλήγει στο Δήλεσι – χώρος παραθεριστικής κατοικίας κατά κύριο λόγο.
Όμοια συμπεράσματα εξάγει κανείς αν προσπαθήσει να εφαρμόσει τα εργαλεία που προτείνει η επιτροπή για όλους τους δήμους. Ειδικά το βασικό εργαλείο, περί περιγραμμένου κύκλου, δείχνει να μην έχει ληφθεί υπόψη στις περισσότερες των περιπτώσεων.
Ουσιαστικά η επιτροπή μετά από πολύ μελέτη και καταγραφή, απαντά μόνο σε ένα ζητούμενο. Τον περιορισμό εξόδων των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Αυτό απασχολεί ουσιαστικά την κεντρική εξουσία. Πως θα δημιουργήσει ένα σχήμα ευέλικτο και πιο εύκολα ελέγξιμο.
Τώρα πως ο πολίτης θα έχει περισσότερο λόγο στις τοπικές αποφάσεις και εξελίξεις, εμείς αδυνατούμε να το κατανοήσουμε, αφού η διαχείριση των κονδυλίων απομακρύνεται από τον τόπο του.
Ουσιαστικά για άλλη μια φορά αναμένουμε μια μάχη μέχρι εσχάτων.Μάχη για την έδρα του νέου δήμου.
Μάχη για την εγκατάσταση μιας δραστηριότητας του δήμου.
Μάχη για τον διορισμό ημετέρων συμβούλων.
Κάθε αιρετός που θα αναλάβει το δύσκολο έργο του δημάρχου, ακριβώς επειδή δεν θα προέλθει από παρθενογένεση, δηλαδή θα είναι ένας εκ των ήδη υπαρχόντων ταγών, δεν θα αλλοιωθεί με τις νέες προτάσεις της επιτροπής, αλλά θα ακολουθήσει την μέχρι τώρα τακτική που έχει ενστερνιστεί. Θα φροντίσει να συσσωρεύει δραστηριότητες σε ένα τόπο, αποδυναμώνοντας όλους τους άλλους, με κύριο επιχείρημα τον περιορισμό εξόδων. Αυτό ακριβώς είναι και το κομβικό σημείο που θα οδηγήσει σε φυγή των κατοίκων από τις ημιορεινές περιοχές του δήμου μας.
Η επιτροπή πραγματεύεται όλα αυτά τα προβλήματα και αναφέρεται στις ευρωπαϊκές συνάξεις προκειμένου να υποστηρίξει τα γραφόμενα της. Αναφέρεται ακόμη σε σύγχρονες μορφές δημοτικής διοίκησης (municipal management) και σε διαχείριση ανθρώπινου δυναμικού(human resources management).
Το ζητούμενο όμως για το βαθύ κράτος είναι ένα: Ο περιορισμός της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος. Και αυτός ο παράγοντας(factor) αποτελεί την κατευθυντήρια γραμμή της μελέτης, καθιστώντας την σχέση του με τους άλλους παράγοντες* ετεροβαρή.
Οι παραπάνω σκέψεις δεν αμφισβητούν την πρόθεση της επιτροπής. Αμφισβητούν την ικανότητα των σημερινών ταγών που έχουν εμποτισθεί με τις διαδικασίες μικροπολιτικών δραστηριοτήτων και παρασκήνια προκειμένου να γευθούν μέρος της πίτας. Και αυτό γίνεται όσο η κεντρική εξουσία δεν θεσπίζει δικλίδες ασφαλείας για αυτή την ισονομία μεταξύ των πολιτών στην απολαβή των δημόσιων αγαθών.
Ήδη ο τοπικός τύπος έχει ξεκινήσει να φιλοξενεί ζυμώσεις και απαιτήσεις , ανάλογα με τον τόπο κατοικίας του γράφοντα. Διαβάστε την Εφημερίδα Ελεύθερος Λόγος Εν Σχηματαρίω (φύλλο μηνός Σεπτέμβρη, σελίδα 6, όπου ο γράφων χωρίς καμία τεκμηρίωση φωτογραφίζει ως έδρα του νέου Δήμου το Σχηματάρι και απεύχεται την ένταξη του στον ‘υδροκεφαλικό’ Δήμο της Θήβας. Το Σχηματάρι λοιπόν τον απασχολεί και όχι ο δήμος. Αντίστοιχα στο Δήλεσι, σύλλογοι που φυτρώνουν σωρηδόν, αποζητούν νέο ρόλο στα κοινά με πιέσεις για ανύψωσή του σε Δημοτικό Διαμέρισμα. Ήδη στην εφημερίδα Ανεξάρτητος Παρατηρητής που δραστηριοποιείται κατά κύριο λόγο εκεί, υπάρχουν εκτενείς αναφορές στο θέμα. Η συγκεκριμένη εφημερίδα έχει αναρτήσει εδώ και καιρό μια δημοσκόπηση στην δικτυακή της παρουσία (σύστημα διαχείρισης περιεχομένου τύπου joomla) για την έδρα του Δήμου, όπου δεν χρειάζεται να έχεις και πολύ μυαλό για να αντιληφθείς ότι ο διαχειριστής πειράζει τα αποτελέσματα με την αλλαγή των εναρκτήριων τιμών της δημοσκόπισης.
*ίση και άμεση αντιπροσώπευση
λαϊκή κυριαρχία
λαϊκή διαβούλευση
το νερό που πίνω είναι καθαρό
το νερό που μαγειρεύω είναι καθαρό
το νερό που πλεένομαι είναι καθαρό
επαναλαμβάνετε δεκάκις ημερησίως, ώστε να το κατανοήσετε.
Δεν μπορεί να λαθεύει ο υπουργός.
Δεν μπορεί να λαθεύει ο νομάρχης.
Δεν μπορεί να λαθεύει ο δήμαρχος.
επαναλαμβάνετε όμοίως καθότι η επανάληψη μήτηρ μαθήσεως εστί!!!
Αύγουστος ο μήνας και ούτε κατάλαβα πως ήρθε.
Καλές διακοπές σας εύχομαι με ενα Καβάφη να αναρωτιέται:
-------------------------------------------------
Περιμένοντας τους βαρβάρους
Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.
Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.
Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωϊ σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθείτον αρχηγό τους.
Μάλιστα ετοίμασεγια να τον δώσει μια περγαμηνή.
Εκείτον έγραψε τίτλους πολλούς και ονόματα.
Γιατί οι δυο μας ύπατοι κ' οι πραίτωρες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλιγμένα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπόνουν τους βαρβάρους.
Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντανα βγάλουνε τους λόγους τους,
να πούνε τα δικά τους;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα
κι αυτοί βαρυούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.
Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;
Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1904)
το νερό που μαγειρεύω είναι καθαρό
το νερό που πλεένομαι είναι καθαρό
επαναλαμβάνετε δεκάκις ημερησίως, ώστε να το κατανοήσετε.
Δεν μπορεί να λαθεύει ο υπουργός.
Δεν μπορεί να λαθεύει ο νομάρχης.
Δεν μπορεί να λαθεύει ο δήμαρχος.
επαναλαμβάνετε όμοίως καθότι η επανάληψη μήτηρ μαθήσεως εστί!!!
Αύγουστος ο μήνας και ούτε κατάλαβα πως ήρθε.
Καλές διακοπές σας εύχομαι με ενα Καβάφη να αναρωτιέται:
-------------------------------------------------
Περιμένοντας τους βαρβάρους
Τι περιμένουμε στην αγορά συναθροισμένοι;
Είναι οι βάρβαροι να φθάσουν σήμερα.
Γιατί μέσα στην Σύγκλητο μια τέτοια απραξία;
Τι κάθοντ' οι Συγκλητικοί και δεν νομοθετούνε;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Τι νόμους πια θα κάμουν οι Συγκλητικοί;
Οι βάρβαροι σαν έλθουν θα νομοθετήσουν.
Γιατί ο αυτοκράτωρ μας τόσο πρωϊ σηκώθη,
και κάθεται στης πόλεως την πιο μεγάλη πύλη
στον θρόνο επάνω, επίσημος, φορώντας την κορώνα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα.
Κι ο αυτοκράτωρ περιμένει να δεχθείτον αρχηγό τους.
Μάλιστα ετοίμασεγια να τον δώσει μια περγαμηνή.
Εκείτον έγραψε τίτλους πολλούς και ονόματα.
Γιατί οι δυο μας ύπατοι κ' οι πραίτωρες εβγήκαν
σήμερα με τες κόκκινες, τες κεντημένες τόγες
γιατί βραχιόλια φόρεσαν με τόσους αμεθύστους,
και δαχτυλίδια με λαμπρά, γυαλιστερά σμαράγδια
γιατί να πιάσουν σήμερα πολύτιμα μπαστούνια
μ' ασήμια και μαλάματα έκτακτα σκαλιγμένα;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα·
και τέτοια πράγματα θαμπόνουν τους βαρβάρους.
Γιατί κ' οι άξιοι ρήτορες δεν έρχονται σαν πάντανα βγάλουνε τους λόγους τους,
να πούνε τα δικά τους;
Γιατί οι βάρβαροι θα φθάσουν σήμερα
κι αυτοί βαρυούντ' ευφράδειες και δημηγορίες.
Γιατί ν' αρχίσει μονομιάς αυτή η ανησυχία
κ' η σύγχυσις. (Τα πρόσωπα τι σοβαρά που εγίναν).
Γιατί αδειάζουν γρήγορα οι δρόμοι κ' η πλατέες,
κι όλοι γυρνούν στα σπίτια τους πολύ συλλογισμένοι;
Γιατί ενύχτωσε κ' οι βάρβαροι δεν ήλθαν
Και μερικοί έφθασαν απ' τα σύνορα,
και είπανε πως βάρβαροι πια δεν υπάρχουν.
Και τώρα τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους.
Οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις.
Κωνσταντίνος Π. Καβάφης (1904)
Το Νο2 τεύχος ενημέρωσης του Δήμου Οινοφύτων δεν τυπώθηκε μετά την κατακραυγή και τη κριτική που υπέστη το πρώτο. Αντ’ αυτού είδαμε μια πληρωμένη ‘προεκλογική’ δισέλιδη καταχώρηση στην Εφημερίδα Ανεξάρτητος Παρατηρητής (φύλλο Μηνός Αυγούστου, σελίδες 8 – 9).
Η όλη δομή του κειμένου ομοιάζει με προεκλογικό φυλλάδιο επανυποψήφιας παράταξης που προσπαθεί να ωραιοποιήσει τη σημερινή κατάσταση στα όρια του δήμου, να αποποιηθεί ευθύνες και να δηλώσει βούληση που σκοντάφτει...’στον αρνητισμό που γίνεται ανασταλτικός παράγοντας για τη συνέχιση του έργου μας’.
(Σημείωση: κάλεσμα για βόλτα στο ποτάμι δεν υπάρχει αυτή τη φορά).Είναι απορίας άξιο πως είναι δυνατόν ο αρνητισμός αυτός να είναι έντονος και ορατός σε όλους τους δημότες πλην κρατούντων!
Ναι Κύριε Δήμαρχε υπάρχουν οι διεθνείς συγκυρίες ύφεσης, αλλά η καχυποψία των δημοτών δημιουργήθηκε ένεκα των προηγούμενων και της δικής σας συνεχιζόμενης ‘εξαπάτησης’ των πολιτών με υποσχέσεις, που προεκλογικά είναι εφικτές, μετεκλογικά δε εξαφανίζονται.
Όταν η κεντρική εξουσία αποφάσισε τη συνένωση Δήμων και Κοινοτήτων αποδίδοντας σε αυτή το όνομα Καποδίστριας, είχε ‘κατά νου’, ότι θα εύρισκε αρωγούς στο εγχείρημα αυτό ανθρώπους τεχνοκράτες που αντιλαμβάνονται τι σημαίνει αποκέντρωση και ομοιόμορφη ανάπτυξη δομών των περιοχών που συνενώνονται και έχουν ενστερνιστεί τη σημασία της.
Αυτά περίμεναν να δουν οι πολίτες των Δημοτικών Διαμερισμάτων …που εκπέμπουν αρνητισμό (σκεπτικισμό λέμε εμείς) απέναντι στο έργο σας.
Σε όλα αυτά που περιγράφετε ότι κάνατε(!) και σε όλα αυτά που ΘΑ κάνετε, που φαίνεται αυτή η ισορροπία των έργων και η ανάπτυξη των δομών;
Ξέρετε τι θυμίζουν τα ‘έργα’ στον Άγιο Θωμά και το Κλειδί; Το τυράκι του ζητιάνου.
Εμείς εδώ στον Άγιο Θωμά αν μέχρι σήμερα νοιώθαμε μόνο την ανυπαρξία του Δήμου, με τα γραφόμενα σας στην εφημερίδα αισθανόμαστε ότι μας εξαπατήσατε και αποσπάσατε λάθρα τη ψήφο μας.
Πείτε μας Κύριε Δήμαρχε ένα μεγάλο έργο που ξεκινήσατε εσείς στον Άγιο Θωμά αυτά τα δυο χρόνια!!!
Σας θυμάμαι προεκλογικά που εξερευνούσατε χώρο στην αγορά για να τοποθετηθεί ένα μηχάνημα ανάληψης μετρητών. Ακόμη δεν βρέθηκε αυτός ο χώρος;
Γιατί στα λεχθέντα στην εφημερίδα δεν έχετε συμπεριλάβει, ούτε στα ΘΑ, ένα κέντρο εξυπηρέτησης πολιτών στον Άγιο Θωμά που στο προεκλογικό σας φυλλάδιο το αναφέρατε;
Που φαίνεται αυτή η ισονομία στον πολιτισμό... που είναι επιλογή ζωής για εσάς;
Ποια σοβαρότητα επιδείξατε στο θέμα του νερού, όταν ακόμη και οι δημοτικοί σύμβουλοι παρουσίαζαν αντικρουόμενες απόψεις μεταξύ τους;
Τα μόνα δικά σας έργα για τα οποία πρέπει να είστε περήφανοι στον Άγιο Θωμά Κύριε Δήμαρχε είναι:
- το πλατάνι της μικρής πλατείας, επειδή το αποφάσισε κάποιος χωρίς μελέτη.
- η τσιμεντόστρωση ενός δρόμου όπως όπως, χωρίς μελέτη.
- η λειτουργία του πνευματικού κέντρου… η υποδειγματική.
Να λοιπόν που πρέπει να εστιάσετε τα αίτια για τον αρνητισμό …ορισμένων.
Στις δικές σας ανακολουθίες μεταξύ λόγων και έργων.
Και κάτι τελευταίο Κύριε Δήμαρχε:
Στην επικεφαλίδα: ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΥΠΕΧΩΔΕ, ακολουθεί μια πρόταση:
‘Μακριά από τις κοινωνικές αντιθέσεις είμαστε δίπλα στον πολίτη, επιδιώκοντας την ομαλή ένταξή του στον κοινωνικό ιστό’.
Δεν γνωρίζω πως συνάδει με την επικεφαλίδα και τα επακόλουθα αυτής το γραφόμενο, αλλά λάθος δρόμο διαλέξατε για να επικοινωνήσετε αυτό που αισθάνεστε, εκτός αν δεν έχετε αντιληφθεί τι γράψατε.
Να γνωρίζετε ότι για εμάς εδώ στον Άγιο Θωμά αρνητικά έκλεισε και ο δεύτερος χρόνος υπηρέτησής των δημοτών, ενισχυμένος δυστυχώς και με απογοητεύσεις.
Αν η εφαρμογή του πρώτου Καποδίστρια είχε αυτά τα αποτελέσματα στη περιοχή μας, ένας δεύτερος θα ήταν προτιμότερο να μην εφαρμοσθεί ποτέ. Ή αν εφαρμοσθεί να αποτραπεί η δημιουργία έδρας σε ένα από τα δύο μικρά αστικά κέντρα Οινοφύτων και Σχηματαρίου. Στο μεν πρώτο γιατί δρα με γερές δόσεις νεποτισμού απέναντι στα υπόλοιπα Δημοτικά Διαμερίσματα, στο δε δεύτερο γιατί δεν διαθέτει καθόλου εμπειρία σε Καποδιστριακά θέματα.
Η επιλογή της Θήβας ως πρωτεύουσας του νέου Δήμου θα δώσει ένα γερό μάθημα σε όλους αυτούς που επιθυμούν διακαώς τη διαχείριση των κονδυλίων.
Εμείς οι ‘μικροί’ τίποτα περισσότερο δεν έχουμε να χάσουμε.
Καιρός γαρ εγγύς να αισθανθούν και άλλοι την περιθωριοποίηση .
Στην εφημερίδα Ανεξάρτητος Παρατηρητής μηνός Αυγούστου σελίδες 8-9 φιλοξενείται δισέλιδη παρουσίαση του έργου που επιτέλεσε η δημοτική αρχή του Δήμου Οινοφύτων.
Αν οι δημοτικοί σύμβουλοι από τον Άγιο Θωμά και το Κλειδί έδωσαν τη συγκατάθεσή τους για αυτή τη προβολή, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Για πείτε μας ακριβώς τι παραπάνω κάνατε στο ΚΑΠΗ που δεν το έκαναν οι προηγούμενοι;
Πρόταση μελέτης αποχέτευσης Αγίου Θωμά Κλειδίου. (περιμένετε να εγκριθεί δηλαδή;)
Ανάθεση στον ΟΣΚΑΕ κατασκευής νηπιαγωγείου Αγίου Θωμά (σε ποιο χώρο και που ανατέθηκε η μελέτη;)
Και το κορυφαίο:
στη κεφαλίδα: Έργα που υλοποιήθηκαν
Περιφερειακός δρόμος Αγίου Θωμά.(τελείωσε κύριε Δήμαρχε ή εσείς τον ξεκινήσατε;)
Σε 2 σελίδες ανάρτηση για τον Άγιο Θωμά υπάρχουν ΜΟΝΟ τα παραπάνω...θα.
Αν έχετε λίγο τσίπα οι εξ Αγίου Θωμά ορμώμενοι δημοτικοί σύμβουλοι συμπολιτευόμενοι και μη, σηκώστε το μπαιράκι της επανάστασης αν δεν θέλετε να μείνετε στην ιστορία ως οι μεγαλύτεροι θατζήδες.
Αν οι δημοτικοί σύμβουλοι από τον Άγιο Θωμά και το Κλειδί έδωσαν τη συγκατάθεσή τους για αυτή τη προβολή, τότε είμαστε άξιοι της μοίρας μας.
Για πείτε μας ακριβώς τι παραπάνω κάνατε στο ΚΑΠΗ που δεν το έκαναν οι προηγούμενοι;
Πρόταση μελέτης αποχέτευσης Αγίου Θωμά Κλειδίου. (περιμένετε να εγκριθεί δηλαδή;)
Ανάθεση στον ΟΣΚΑΕ κατασκευής νηπιαγωγείου Αγίου Θωμά (σε ποιο χώρο και που ανατέθηκε η μελέτη;)
Και το κορυφαίο:
στη κεφαλίδα: Έργα που υλοποιήθηκαν
Περιφερειακός δρόμος Αγίου Θωμά.(τελείωσε κύριε Δήμαρχε ή εσείς τον ξεκινήσατε;)
Σε 2 σελίδες ανάρτηση για τον Άγιο Θωμά υπάρχουν ΜΟΝΟ τα παραπάνω...θα.
Αν έχετε λίγο τσίπα οι εξ Αγίου Θωμά ορμώμενοι δημοτικοί σύμβουλοι συμπολιτευόμενοι και μη, σηκώστε το μπαιράκι της επανάστασης αν δεν θέλετε να μείνετε στην ιστορία ως οι μεγαλύτεροι θατζήδες.
Μια απάντηση στις σκέψεις του Κου Μαυράκη που κατατίθονται στη ηλεκτρονική σελίδα της εφημερίδας Ανεξάρτητος Παρατηρητής
http://www.anparatiritis.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=316&Itemid=1
Για ενημέρωσή σας σας γνωρίζουμε πως ο Δήμος Οινοφύτων αποτελείται σήμερα από τρία Δημοτικά Διαμερίσματα.
Δημοτικό Διαμέρισμα Αγίου Θωμά
Δημοτικό Διαμέρισμα Κλειδίου
Δημοτικό Διαμέρισμα Οινοφύτων
Και ο Δήμος Τανάγρας αποτελείται από 4 Δημοτικά Διαμερίσματα
Δημοτικό Διαμέρισμα Άρματος
Δημοτικό Διαμέρισμα Ασωπίας
Δημοτικό Διαμέρισμα Καλιθέας
Δημοτικό Διαμέρισμα Τανάγρας
Εσείς εξαφανίζετε όλα τα ήδη υπάρχοντα και ανυψώνετε το Δήλεσι σε δημοτικό διαμέρισμα, που κατά τη γνώμη μας θα έπρεπε να είναι.
Αλλά τα σύνορα του Δήμου Οινοφύτων τελειώνουν στο Κλειδί αν δεν το γνωρίζετε και του Δήμου Τανάγρας στη Καλιθέα.
Καλά τα ζητούμενα και η νομή και διαχείριση της τοπικής εξουσίας, αλλά οι σκέψεις σας απέχουν πολύ από τη σημερινή πραγματικότητα που αγνοείτε εσκεμμένα στο άρθρο σας.
http://www.anparatiritis.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=316&Itemid=1
Για ενημέρωσή σας σας γνωρίζουμε πως ο Δήμος Οινοφύτων αποτελείται σήμερα από τρία Δημοτικά Διαμερίσματα.
Δημοτικό Διαμέρισμα Αγίου Θωμά
Δημοτικό Διαμέρισμα Κλειδίου
Δημοτικό Διαμέρισμα Οινοφύτων
Και ο Δήμος Τανάγρας αποτελείται από 4 Δημοτικά Διαμερίσματα
Δημοτικό Διαμέρισμα Άρματος
Δημοτικό Διαμέρισμα Ασωπίας
Δημοτικό Διαμέρισμα Καλιθέας
Δημοτικό Διαμέρισμα Τανάγρας
Εσείς εξαφανίζετε όλα τα ήδη υπάρχοντα και ανυψώνετε το Δήλεσι σε δημοτικό διαμέρισμα, που κατά τη γνώμη μας θα έπρεπε να είναι.
Αλλά τα σύνορα του Δήμου Οινοφύτων τελειώνουν στο Κλειδί αν δεν το γνωρίζετε και του Δήμου Τανάγρας στη Καλιθέα.
Καλά τα ζητούμενα και η νομή και διαχείριση της τοπικής εξουσίας, αλλά οι σκέψεις σας απέχουν πολύ από τη σημερινή πραγματικότητα που αγνοείτε εσκεμμένα στο άρθρο σας.
2 Αυγούστου 2008
Συμμετέχουν τα συγκροτήματα:
Διοργάνωση:
www.mavromati.gr/rockfestival.jpg
www.mavromati.gr
info@mavomati.gr
mavromati@mail.gr
Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Μαυροματίου σας προσκαλεί στο μουσικό φεστιβάλ του καλοκαιριού, το Σάββατο 2 Αυγούστου 2008 και ώρα 21:30, στο Μαυρομάτι Βοιωτίας.
Η μουσική συναυλία θα πραγματοποιηθεί στο προαύλιο χώρο του Δημοτικού Σχολείου.
Η μουσική συναυλία θα πραγματοποιηθεί στο προαύλιο χώρο του Δημοτικού Σχολείου.
Συμμετέχουν τα συγκροτήματα:
- ARAMIS - (Έντεχνο)
- YELLOW DIGIT - (Post Rock & Instrumental Music)
- ROCK 4FOUR - (Ελληνικό & Ξένο Ροκ)
Διοργάνωση:
- Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Βοιωτίας
- Πολιτιστικός Σύλλογος Μαυροματίου
www.mavromati.gr/rockfestival.jpg
www.mavromati.gr
info@mavomati.gr
mavromati@mail.gr
Συζήτηση μεταξύ Δημοτικών συμβούλων όμορου δήμου:
- Αντώνη έχει συμβούλιο ο Δήμος Οινοφύτων. Πάμε να γελάσουμε;
- Ρε καλά που μου το θύμησες να πάρω και το Νίκο. Μπροστά σε αυτούς ο Λαζόπουλος είναι μηδενικό.
Ο παραπάνω διάλογος ενώ αρχικά μου προκάλεσε θυμηδία, μετά με προβλημάτισε ιδιαίτερα και το γνωστό ερώτημα με απασχόλησε ξανά:
- Τελικά Ποιος κυβερνά αυτόν τον Δήμο;
Για να προκύψει η εύλογη απάντηση:
- Αυτός που εξέλεξε ο Δημότης.
----------------------------------------------------
- Αντώνη έχει συμβούλιο ο Δήμος Οινοφύτων. Πάμε να γελάσουμε;
- Ρε καλά που μου το θύμησες να πάρω και το Νίκο. Μπροστά σε αυτούς ο Λαζόπουλος είναι μηδενικό.
Ο παραπάνω διάλογος ενώ αρχικά μου προκάλεσε θυμηδία, μετά με προβλημάτισε ιδιαίτερα και το γνωστό ερώτημα με απασχόλησε ξανά:
- Τελικά Ποιος κυβερνά αυτόν τον Δήμο;
Για να προκύψει η εύλογη απάντηση:
- Αυτός που εξέλεξε ο Δημότης.
----------------------------------------------------
Πρόταση προς τον Δήμο:
Κινηματογραφείστε τα δημοτικά συμβούλια.
Πουλήστε τα στα κανάλια της τηλεόρασης.
Με τα χρήματα που θα αποκομίσετε θα κάνετε έργα.
Τέτοιες φαρσοκωμωδίες με πηγαίο ‘χιούμορ’ σπανίζουν και πληρώνονται αδρά.
Ήδη σας συγκρίνουν με τις εκπομπές του Λαζόπουλου.
Θα κάνετε την AGB να παραμιλάει.
Ένα κρούσμα με συμπτώματα έρπη ζωστήρα δεν απαιτεί περαιτέρω διερεύνηση.
Όταν όμως από συζητήσεις διαπιστώνεται πως αρκετοί συγχωριανοί μας έχουν εμφανίσει δείγματα ανάπτυξης της νόσου που συνοδεύονται με ουρολοιμώξεις, τότε απαιτείται μια επιπλέον αναζήτηση των αιτιών έξαρσης της νόσου.
- Ποιος θα ενημερώσει τις υπηρεσίες υγιεινής της Νομαρχίας;
- Έχει την εμπειρία ένας αγροτικός γιατρός που έρχεται 3 πρωινά στο χωριό να αντιληφθεί αν πρόκειται για επιδημία και τα αίτια που την προκαλούν;
- Έχουν αντιληφθεί οι τοπικές αρχές το πρόβλημα;
- Πρόκειται για κάτι παροδικό ή είναι η αρχή σημαντικότερων προβλημάτων που έχουν σχέση με τις τελευταίες κλιματικές αλλαγές και τους πειραματισμούς των τοπικών αρχόντων με το είδος του νερού που μας παρέχεται;
Γράφει ο γιατρός της παρέας:
- Παθογένεια Ο ιός του έρπητα ζωστήρα όταν μολύνει για πρώτη φορά τον άνθρωπο προκαλεί ανεμευλογιά. Στην συνέχεια ο ιός καταφεύγει στα νωτιαία γάγγλια και παραμένει σε λανθάνουσα κατάσταση. Σε κάθε περίπτωση ελάττωσης του αμυντικού συστήματος του ξενιστή ο ιός επανενεργοποιείται και προκαλεί την νόσο του έρπητα ζωστήρα.
- Πρόληψη Υπάρχει η ειδική ανοσοσφαιρίνη της ανεμευλογιάς (VZIG) που χορηγείται σε ασθενείς με ανοσοανεπάρκεια.
- Κλινική εικόνα Η νόσος εκδηλώνεται με πόνο, εξάνθημα και φυσαλλίδες εντοπισμένο σε μιά περιοχή του δέρματος. Ο πόνος μπορεί να παραμείνει επι μακρό χρονικό διάστημα μετά την εξαφάνιση του εξανθήματος και χρειάζεται ειδικη αντιμετώπιση με αναλγητικά. Η νόσος μπορεί να εκδηλωθει στον οφθαλμό και τότε υπάρχει άμεσος κίνδυνος για απώλεια της όρασης.
- Διάγνωση Με την χαρακτηριστική κλινική εικόνα των φυσσαλίδων και του πόνου εντοπισμένων σε μια περιοχή του σώματος. Η μικροσκοπική εξέταση των επιχρισμάτων των φυσσαλίδων αναδεικνύει χαρακτηριστικά κύτταρα.
- Αντιμετώπιση Χορηγείται ακυκλοβίρη η βαλασυκλοβίρη. Σε περίπτωση οφθαλμικού έρπητα ζωστήρα χορηγούνται ακόμη τοπικά αντιικά και ατροπίνη.
------------------------------------
Το σίγουρο είναι πως είναι ανάγκη επιτακτική η διενέργεια μιας επιδημιολογικής μελέτης για να διερευνηθούν τα αίτια ανάπτυξης του έρπη.
Ποιος όμως θα αναλάβει να αφυπνίσει, τους με έπαρση καταθέτοντας τα έργα!!! που επιτεύχθηκαν τα δύο τελευταία χρόνια;
Αυτοοργάνωση συγχωριανοί, πριν είναι αργά.
- Ένα πλατάνι στη μέση της μικρής πλατείας
- Ένα γήπεδο που καταστρέφεται
- Ένας περιφερειακός δρόμος που δεν γνωρίζουμε αν θα χρειαστούμε βίντζι για να τον διαβούμε.
- Μια δημοσκόπηση για το αν ο τάδε θα πάρει 5% στις επόμενες εκλογές
- Η ποιότητα του νερού που πίνουμε
- Το περιβάλλον που καταστρέφεται
- Πλήρη αδράνεια στις κινήσεις της τοπικής εξουσίας
- Ένα θερμό καλοκαίρι
- Μια πρώιμη εκδήλωση ενδιαφέροντος για την επόμενη διεκδίκηση της δημοτικής αρχής
Τα παραπάνω είναι ζητήματα που θα αντικρίσει κανείς περιδιαβαίνοντας στο χάος του διαδικτύου και μάλιστα σε τόπους που δραστηριοποιούνται στη τοπική μας κοινωνία.
Η όλη συζήτηση μοιάζει σαν να εξελίσσεται στα καφενεία του χωριού, όπου οι παρέες αναπαράγουν τα τρέχοντα θέματα, προτείνοντας μάλιστα και λύσεις, οι οποίες άλλες φορές έχουν ουσία και άλλες εμπίπτουν στο ‘κουβέντα να γίνεται’.
Αξιοσημείωτο είναι πως όπου παρατηρείται έντονη κριτική, τότε διεγείρεται το αμυντικό σύστημα των τοπικών ταγών και εφαρμόζει ένα σταθερό διάγραμμα ροής για να παράγει την απάντηση:
Επηρεάζει τους ψηφοφόρους και την επανεκλογή το δημοσίευμα; Εάν ναι, τότε προκύπτει απάντηση που πολλές φορές μάλιστα υποκρύπτει απειλή. Αν όχι, τότε δεν υπάρχει λόγος να απαντηθεί.
Η άσκηση του επαγγέλματος προϋποθέτει ταλέντο υποκριτικής περί πόνου και μόχθου για τα κοινά.
Αρκετοί από τους σημερινούς δημοτικούς συμβούλους διαθέτουν ιδιαίτερο ταλέντο στην υποκριτική. Αυτό είναι ορατό και από τη μετάβαση της προεκλογικής περιόδου στην μετεκλογική.
Ο φόβος απώλειας νομής της εξουσίας ωθεί ακόμη και σε ‘ανίερες’ συμμαχίες.
Αλλά αυτά τα έχει ο επαγγελματισμός!
Και φυσικά αυτό που προέχει είναι η εντύπωση που δίνουμε. Όχι το αποτέλεσμα.
Επανερχόμενοι στα γραφόμενα, αυτά δείχνουν να μην απασχολούν καθόλου την τοπική εξουσία, καθώς εκτιμούν πως το κοινό που τα διαβάζει είναι περιορισμένο.
Αλλά κάποια στιγμή, όταν αρχίζουν(κατά τη γνώμη μας έχουν ήδη αρχίσει) οι επαγγελματίες να καταχράζουν βασικές-πρωταρχικές ανάγκες της κοινωνίας, τότε αρχίζει η άμυνα της κοινωνίας ενάντια στον επαγγελματία που αν και λέοντας κατατροπώνεται από τη συσπείρωση.
Το ζητούμενο στη σημερινή κοινωνία, όπως είχε πει παλαιότερα ο Πατήρ Ιωάννης Οικονομίδης είναι η απόφαση της έγερσης από τον καναπέ.
Όσο αφήνεται η διαχείριση της εξουσίας σε επαγγελματίες, αυτοί θα κάνουν οτιδήποτε για να μην αφυπνίζονται δυνάμεις που προκύπτουν από την ομαδικότητα.
Παραμυθιάζουν δε την κοινωνία με λήψεις αποφάσεων που φαντάζουν εξαιρετικές, αλλά είναι κενές περιεχομένου, καθώς δεν φέρνουν κανένα αποτέλεσμα.
(βλέπε δράσεις Δήμου Οινοφύτων για το περιβάλον - επίδραση στους βιομηχάνους, μηδενική).
Τελικά μήπως πρέπει κάποια στιγμή να ανατεθεί η εξουσία σε ερασιτέχνες;
Το παραπάνω μήνυμα αναρτήθηκε σε πανό στη γέφυρα του Ασωπού στον Άγιο Θωμά.
Περιέχει όλα αυτά που προσπαθούν να πουν οι ειδικοί, αλλά κανείς προεστός δεν τους ακούει.
εμείς απλά επαναλαμβάνουμε:
Με υποσχέσεις δεν καθαρίζει ο Ασωπός
Περιέχει όλα αυτά που προσπαθούν να πουν οι ειδικοί, αλλά κανείς προεστός δεν τους ακούει.
εμείς απλά επαναλαμβάνουμε:
Με υποσχέσεις δεν καθαρίζει ο Ασωπός
Στην έννομη χώρα μας από τη πρώτη δημοκρατία του Περικλή, ο λαός ανέθετε μέσω ψήφου, τα ηνία του ‘δήμου’ στους ικανότερους των πολιτών, προκειμένου να νοιαστούν για τα κοινά του κοινού των Αθηναίων.
Ταυτόχρονα ο νομοθέτης είχε θεσπίσει και τον εξοστρακισμό για τους προδίδοντες τα της δημοκρατίας.
Στο διάβα των χρόνων η δημοκρατία εξελίχθηκε και παγιώθηκαν θεσμοί, δημιουργώντας αναγκαιότητα υποστήριξης των θεσμών αυτών από ανθρώπινο δυναμικό, άλλοτε αξιωματικά και άλλοτε εκλεκτικά. Από τούτη την ανάγκη της κοινωνίας, των υπαρχόντων οικισμών μεγάλων και μικρών(νομαρχία, δήμος, κοινότητα) και τις σχέσεις αλληλεξάρτησης που είχαν μεταξύ τους, προέκυψαν - θεσμοθετήθηκαν και οι ονομασίες των προσώπων(νομάρχης, δήμαρχος, κοινοτάρχης).
Στη σημερινή εποχή γίνεται πολλές φορές σύγχυση μεταξύ του θεσμού και του προσώπου που τον αντιπροσωπεύει. Αναφέρομαι ιδιαίτερα στα άμεσα επηρεαζόμενα τους πολίτες δημοκρατικά αξιώματα που δεν είναι άλλα, από τον θεσμό του Δημάρχου, αντιδημάρχου δημοτικού συμβούλου…
Αυτό γιατί ενώ θα ανέμενε κανείς, οι τα κοινά επιζητούντες, να σέβονται και να τιμούν τους θεσμούς που εκλέχθηκαν να υπηρετούν, πρώτοι αυτοί καταλύουν την έννοια της δημοκρατίας και διδάσκουν μη συμμόρφωση με τα νόμιμα.
Στον Δήμο μας, αυτό είναι ορατό σε κάθε δημοτικό συμβούλιο, με αποκορύφωμα ένα από τα τελευταία, όπου δημοτικός σύμβουλος αποκαλεί τον Δήμαρχο ‘καραγκιόζη’ και μάλιστα επαναλαμβανόμενα.
Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα και φίμωση λόγου θα αντιπροτείνουν οι ‘προοδευτικοί’, αλλά τελικά ο δημοτικός σύμβουλος δεν αποκάλεσε Καραγκιόζη τον κατέχοντα τον θεσμό, αλλά τον Δήμαρχο, δηλαδή τον ίδιο τον θεσμό.
Στον αντίποδα της παραπάνω ενέργειας, ο θεσμός δεν δείχνει να ενοχλείται ιδιαίτερα και συνεχίζει τη συζήτηση. Ακόμη αίσθηση προκαλεί και η μη αντίδραση των υπολοίπων συμβούλων στο άκουσμα της λέξης καραγκιόζης( λέτε να δημιουργεί εσωτερική χαρά;)
Γιατί λοιπόν οι θεσμοθετημένοι αποδέχτηκαν τον χαρακτηρισμό και δεν προχώρησαν στον ‘εξοστρακισμό’ του μη σεβόμενου τους θεσμούς συμβούλου;
Η απάντηση έρχεται από την πρώτη δημοκρατία:’Όμοιος ομοίω αεί πελάζει ‘. Ο χαρακτηρισμός – ‘βρισιά’ που αποδόθηκε δεν ξένισε τον δήμαρχο, γιατί προφανώς τον ακούει συχνά και ενδόμυχα μέρος του να τον χαρακτηρίζει. Το πρόσωπο ναι.
Ο θεσμός τι χρωστάει να φορτωθεί χαρακτηρισμούς του ανθρώπου;
Με το σκεπτικό αυτό από εδώ και στο εξής, το πρόσωπο για τον θεσμό, αποδέχτηκε το δικαίωμα του καθενός, αντί για τον όρο Δήμαρχος Οινοφύτων να χρησιμοποιεί τον όρο καραγκιόζης. Επαναλαμβάνω για να το συνειδητοποιήσω και εγώ, πως το παραπάνω αποδέχτηκαν σιωπηλά, όλοι οι δημοτικοί σύμβουλοι.
Κατά τη γνώμη μου ο χαρακτηρισμός, αδικεί τον καραγκιόζη. Στη μορφή του καραγκιόζη, αντικατοπτριζόταν η φτώχεια της εποχής, η δυσκολία του ελευθέρως εκφράζεσθαι και ο αγώνας για επιβίωση.
Στη σημερινή εποχή κανένα από τα πρόσωπα δεν στοχεύει σε ικανοποίηση πρωτογενών αναγκών, αλλά σε καταβαράθρωση αντιπάλων που θα σταθούν εμπόδιο σε μελλοντικά σχέδια για την απόκτηση της εξουσίας.
Το πρόσωπο του Δημάρχου προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί από τα προβλήματα, θέτοντας εαυτόν στο απυρόβλητο και προωθώντας τις αιτίες των κακών ή μη έργων στους ‘άλλους’.
Όπου άλλοι, παράβαλε συμπαραταξιακοί δημοτικοί σύμβουλοι.
Μάλιστα τολμά να ομιλεί μέσα στο θεσμικό τόπο εξωθεσμικά. Πώς να εξηγήσουμε τη φράση του μέσα στο δημοτικό συμβούλιο προς τους συμβούλους του: ‘ Να έρχεσθε στα προσυμβούλια για να ενημερώνεστε’. Ποιος νόμος ή κώδικας προβλέπει τα λεχθέντα σας Κύριε Δήμαρχε;
Είναι δε μερικές φορές τέτοιο το θράσος των συμβούλων όπου αλληλοκατηγορεί ο ένας τον άλλο ενώπιον των πολιτών, χωρίς να αντιλαμβάνεται τον θεσμικό ρόλο που του έχει αναθέσει η τοπική κοινωνία. Θυμίζουμε πως παρόλο που οι με τα κοινά ασχολούμενοι γκρινιάζουν διαρκώς για την τεράστια καταπόνηση και το ψυχικό τους κόστος, στο τέλος επανέρχονται και ζητούν κατ΄ επανάληψη τη ψήφο των δημοτών(μέλι έχει η θέση;).
Ο πολίτης λοιπόν οφείλει σεβασμό στον θεσμό. Ταυτόχρονα οφείλει όμως να αναθέτει τη φύλαξη των θεσμών σε πρόσωπα που θεωρεί ότι έχουν την ικανότητα αυτή.
Τι γίνεται στη περίπτωση που παρατηρείται απόκλιση του θεσμού από το πρόσωπο;
Ευτυχώς ο νομοθέτης προνόησε, επιτρέποντας στο λαό να παρέχει ή να άρει την εντολή αυτή κάθε 4 χρόνια, όταν του το επιτρέπουν οι ‘δοσοληψίες’ που έχει αναπτύξει με τους εκλεγμένους.
Ταυτόχρονα ο νομοθέτης είχε θεσπίσει και τον εξοστρακισμό για τους προδίδοντες τα της δημοκρατίας.
Στο διάβα των χρόνων η δημοκρατία εξελίχθηκε και παγιώθηκαν θεσμοί, δημιουργώντας αναγκαιότητα υποστήριξης των θεσμών αυτών από ανθρώπινο δυναμικό, άλλοτε αξιωματικά και άλλοτε εκλεκτικά. Από τούτη την ανάγκη της κοινωνίας, των υπαρχόντων οικισμών μεγάλων και μικρών(νομαρχία, δήμος, κοινότητα) και τις σχέσεις αλληλεξάρτησης που είχαν μεταξύ τους, προέκυψαν - θεσμοθετήθηκαν και οι ονομασίες των προσώπων(νομάρχης, δήμαρχος, κοινοτάρχης).
Στη σημερινή εποχή γίνεται πολλές φορές σύγχυση μεταξύ του θεσμού και του προσώπου που τον αντιπροσωπεύει. Αναφέρομαι ιδιαίτερα στα άμεσα επηρεαζόμενα τους πολίτες δημοκρατικά αξιώματα που δεν είναι άλλα, από τον θεσμό του Δημάρχου, αντιδημάρχου δημοτικού συμβούλου…
Αυτό γιατί ενώ θα ανέμενε κανείς, οι τα κοινά επιζητούντες, να σέβονται και να τιμούν τους θεσμούς που εκλέχθηκαν να υπηρετούν, πρώτοι αυτοί καταλύουν την έννοια της δημοκρατίας και διδάσκουν μη συμμόρφωση με τα νόμιμα.
Στον Δήμο μας, αυτό είναι ορατό σε κάθε δημοτικό συμβούλιο, με αποκορύφωμα ένα από τα τελευταία, όπου δημοτικός σύμβουλος αποκαλεί τον Δήμαρχο ‘καραγκιόζη’ και μάλιστα επαναλαμβανόμενα.
Στη δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα και φίμωση λόγου θα αντιπροτείνουν οι ‘προοδευτικοί’, αλλά τελικά ο δημοτικός σύμβουλος δεν αποκάλεσε Καραγκιόζη τον κατέχοντα τον θεσμό, αλλά τον Δήμαρχο, δηλαδή τον ίδιο τον θεσμό.
Στον αντίποδα της παραπάνω ενέργειας, ο θεσμός δεν δείχνει να ενοχλείται ιδιαίτερα και συνεχίζει τη συζήτηση. Ακόμη αίσθηση προκαλεί και η μη αντίδραση των υπολοίπων συμβούλων στο άκουσμα της λέξης καραγκιόζης( λέτε να δημιουργεί εσωτερική χαρά;)
Γιατί λοιπόν οι θεσμοθετημένοι αποδέχτηκαν τον χαρακτηρισμό και δεν προχώρησαν στον ‘εξοστρακισμό’ του μη σεβόμενου τους θεσμούς συμβούλου;
Η απάντηση έρχεται από την πρώτη δημοκρατία:’Όμοιος ομοίω αεί πελάζει ‘. Ο χαρακτηρισμός – ‘βρισιά’ που αποδόθηκε δεν ξένισε τον δήμαρχο, γιατί προφανώς τον ακούει συχνά και ενδόμυχα μέρος του να τον χαρακτηρίζει. Το πρόσωπο ναι.
Ο θεσμός τι χρωστάει να φορτωθεί χαρακτηρισμούς του ανθρώπου;
Με το σκεπτικό αυτό από εδώ και στο εξής, το πρόσωπο για τον θεσμό, αποδέχτηκε το δικαίωμα του καθενός, αντί για τον όρο Δήμαρχος Οινοφύτων να χρησιμοποιεί τον όρο καραγκιόζης. Επαναλαμβάνω για να το συνειδητοποιήσω και εγώ, πως το παραπάνω αποδέχτηκαν σιωπηλά, όλοι οι δημοτικοί σύμβουλοι.
Κατά τη γνώμη μου ο χαρακτηρισμός, αδικεί τον καραγκιόζη. Στη μορφή του καραγκιόζη, αντικατοπτριζόταν η φτώχεια της εποχής, η δυσκολία του ελευθέρως εκφράζεσθαι και ο αγώνας για επιβίωση.
Στη σημερινή εποχή κανένα από τα πρόσωπα δεν στοχεύει σε ικανοποίηση πρωτογενών αναγκών, αλλά σε καταβαράθρωση αντιπάλων που θα σταθούν εμπόδιο σε μελλοντικά σχέδια για την απόκτηση της εξουσίας.
Το πρόσωπο του Δημάρχου προσπαθεί να αποστασιοποιηθεί από τα προβλήματα, θέτοντας εαυτόν στο απυρόβλητο και προωθώντας τις αιτίες των κακών ή μη έργων στους ‘άλλους’.
Όπου άλλοι, παράβαλε συμπαραταξιακοί δημοτικοί σύμβουλοι.
Μάλιστα τολμά να ομιλεί μέσα στο θεσμικό τόπο εξωθεσμικά. Πώς να εξηγήσουμε τη φράση του μέσα στο δημοτικό συμβούλιο προς τους συμβούλους του: ‘ Να έρχεσθε στα προσυμβούλια για να ενημερώνεστε’. Ποιος νόμος ή κώδικας προβλέπει τα λεχθέντα σας Κύριε Δήμαρχε;
Είναι δε μερικές φορές τέτοιο το θράσος των συμβούλων όπου αλληλοκατηγορεί ο ένας τον άλλο ενώπιον των πολιτών, χωρίς να αντιλαμβάνεται τον θεσμικό ρόλο που του έχει αναθέσει η τοπική κοινωνία. Θυμίζουμε πως παρόλο που οι με τα κοινά ασχολούμενοι γκρινιάζουν διαρκώς για την τεράστια καταπόνηση και το ψυχικό τους κόστος, στο τέλος επανέρχονται και ζητούν κατ΄ επανάληψη τη ψήφο των δημοτών(μέλι έχει η θέση;).
Ο πολίτης λοιπόν οφείλει σεβασμό στον θεσμό. Ταυτόχρονα οφείλει όμως να αναθέτει τη φύλαξη των θεσμών σε πρόσωπα που θεωρεί ότι έχουν την ικανότητα αυτή.
Τι γίνεται στη περίπτωση που παρατηρείται απόκλιση του θεσμού από το πρόσωπο;
Ευτυχώς ο νομοθέτης προνόησε, επιτρέποντας στο λαό να παρέχει ή να άρει την εντολή αυτή κάθε 4 χρόνια, όταν του το επιτρέπουν οι ‘δοσοληψίες’ που έχει αναπτύξει με τους εκλεγμένους.
Διεκδικούμε δυναμικά τον τίτλο Τρελά Νερά από τη Χαλκίδα με πολλές πιθανότητες να το πετύχουμε, αν συνεχιστεί για λίγο καιρό ακόμη αυτό που συμβαίνει στο τόπο μας με το νερό.
Το τελευταίο διάστημα η παροχή στο δίκτυο ύδρευσης του χωριού με νερό από την Υλίκη, έχει δημιουργήσει στους κατοίκους: αμηχανία, φοβία, δυσαρέσκεια και χρηματική αφαίμαξη για αγορά εμφιαλωμένων και χρήση ακόμη και για πλύσιμο ειδών υγιεινής και εστίασης.
Το τελευταίο διάστημα η παροχή στο δίκτυο ύδρευσης του χωριού με νερό από την Υλίκη, έχει δημιουργήσει στους κατοίκους: αμηχανία, φοβία, δυσαρέσκεια και χρηματική αφαίμαξη για αγορά εμφιαλωμένων και χρήση ακόμη και για πλύσιμο ειδών υγιεινής και εστίασης.
Οι παραπάνω ανησυχίες κρίνονται δικαιολογημένες, πέρα από την αυξητική τάση του καφενείου και αυτό γιατί το παρεχόμενο νερό έχει δυσάρεστη εναλλασσόμενη οσμή που ομοιάζει άλλες φορές της χωματίλας και άλλες φορές γεωργικού φαρμάκου τύπου gramoxon.
Η Δημοτική Αρχή χωρίς απαραίτητα να της καταλογίζονται άμεσες ευθύνες για το πρόβλημα αυτό καθαυτό, αντιδρά σπασμωδικά, λόγω ανικανότητας διαχείρισης της κρίσης. Τούτο γίνεται αντιληπτό και με τις αλλεπάλληλες ανακοινώσεις σε διάρκεια μιας ημέρας: Το νερό είναι καλό. Το νερό δεν είναι καλό.
Οι πολίτες κλονίζονται και ένεκα της διατήρησης ενός κλίματος γενικότερης απογοήτευσης του Έλληνα τα τελευταία χρόνια, ότι τίποτα δεν πάει καλά, οι αρνητικές σκέψεις κερδίζουν έδαφος σε βάρος της ενδεχόμενης αλήθειας. Έτσι αυτόματα οι μηχανισμοί άμυνας και επιβίωσης αναπτύσσονται και τα πρώτα εξιλαστήρια θύματα είναι οι προεστοί.
Ίσως και όχι άδικα για το συγκεκριμένο θέμα.
Οι πολίτες αντιλαμβάνονται το πρόβλημα ως κίνδυνο και επειδή ο κίνδυνος αυτός έχει σχέση με τη δημόσια υγεία, είναι φυσικό επακόλουθο να ζητούν ευθύνες από τη Δημοτική Αρχή την οποία επέλεξαν, όχι για να διατάζει και να έχει κλειστά τα ώτα, όπως η σημερινή, αλλά να στέκεται δίπλα στον πολίτη και να τον υπηρετεί.
Για την ιστορία του θέματος: Το νερό του παλαιού δικτύου του Αγίου Θωμά αντιμετώπιζε πρόβλημα με νιτρικά.
Οι πολίτες αντιλαμβάνονται το πρόβλημα ως κίνδυνο και επειδή ο κίνδυνος αυτός έχει σχέση με τη δημόσια υγεία, είναι φυσικό επακόλουθο να ζητούν ευθύνες από τη Δημοτική Αρχή την οποία επέλεξαν, όχι για να διατάζει και να έχει κλειστά τα ώτα, όπως η σημερινή, αλλά να στέκεται δίπλα στον πολίτη και να τον υπηρετεί.
Για την ιστορία του θέματος: Το νερό του παλαιού δικτύου του Αγίου Θωμά αντιμετώπιζε πρόβλημα με νιτρικά.
Η προηγούμενη δημοτική αρχή εξασφάλισε νερό από την ΕΥΔΑΠ μέσω Μόρνου.(Για να μην παρεξηγηθούμε, σημειώνουμε πως αυτό έγινε εφικτό μετά από σχεδόν δέκα χρόνια θητείας, πολλές φωνές και προεκλογικά).
Οι συμβάσεις όμως που υπεγράφησαν με την εταιρεία δεν δέσμευαν την εταιρεία για παροχή νερού αποκλειστικά από τον Μόρνο. Ως εκ τούτου η εταιρεία για να εξασφαλίσει νερό στους συνεχώς αυξανόμενους πελάτες της διέθετε αδιύλιστο νερό από όπου υπήρχαν αποθέματα και έτσι προέκυψε η Υλίκη.
Οι συμβάσεις όμως που υπεγράφησαν με την εταιρεία δεν δέσμευαν την εταιρεία για παροχή νερού αποκλειστικά από τον Μόρνο. Ως εκ τούτου η εταιρεία για να εξασφαλίσει νερό στους συνεχώς αυξανόμενους πελάτες της διέθετε αδιύλιστο νερό από όπου υπήρχαν αποθέματα και έτσι προέκυψε η Υλίκη.
Κατασκευάστηκε ένα διυλιστήριο στο χωριό, όμως τα φίλτρα που χρησιμοποιήθηκαν δεν ικανοποιούν την ποιότητα του νερού της Υλίκης.
Αποτέλεσμα είναι η σημερινή κατάσταση του νερού και η αμφισβήτησή του από τους κατοίκους.
Εδώ είναι κατά τη γνώμη μας το σφάλμα της σημερινής Δημοτική Αρχής και αυτόματα γεννώνται τα ερωτήματα:
Εδώ είναι κατά τη γνώμη μας το σφάλμα της σημερινής Δημοτική Αρχής και αυτόματα γεννώνται τα ερωτήματα:
- Υπήρχε στη σύμβαση με την ΕΥΔΑΠ όρος που να προβλέπει παροχή διυλισμένου νερού από την εταιρεία σε περίπτωση αλλαγής της πηγής παροχής;
- Έχει αναθέσει ο Δήμος μελέτη για τη δυνατότητα εγκατάστασης στο υπάρχον διυλιστήριο νέων φίλτρων ικανών να διυλίσουν νερό από άλλες πηγές, όπως η Υλίκη;
- Θα αναλάβει αυτή τη φορά ο δήμος να ανυψώσει το χαμένο αίσθημα της ασφάλειας των κατοίκων στην ελεύθερη πόση του νερού, διοργανώνοντας ημερίδα με ειδικούς επιστήμονες από τη Νομαρχία και το υπουργείο στο χωριό;
- Θα σταματήσουν επιτέλους οι ‘ξερόλες’ Δημοτικοί σύμβουλοι να μιλούν επί παντός επιστητού και να αρχίσουν να συμβουλεύονται επιστήμονες;
Το νερό είναι υπέρτατο αγαθό. Ίσως ακόμη δεν έχουμε εκτιμήσει την πραγματική του αξία, αλλά η έλλειψή του για πολλούς αξιολογείται ως αιτία του επόμενου παγκόσμιου πολέμου.
Οι κουβέντες των καφενείων δείχνουν άγνοια των κατοίκων για το μείζον αυτό πρόβλημα, καθώς επικρατεί η αίσθηση ότι με τοπικές γεωτρήσεις από την πλευρά της Πάρνηθας και συλλογή του σε ταμιευτήρες θα δώσουν λύση.
Για αυτό κρίνουμε λίγη τη δημοτική αρχή.
Γιατί ποτέ μέχρι σήμερα οι ενέργειές της δεν ήταν προληπτικές, αλλά έπονταν.
Ποιος λοιπόν θα αναλάβει να ενημερώσει τους κατοίκους;
Πάλι Αυτό-οργάνωση;;;;;
Ποιος λοιπόν θα αναλάβει να ενημερώσει τους κατοίκους;
Πάλι Αυτό-οργάνωση;;;;;
Ένα «μοντέρνο Κωσταλέξι» αναβιώνει στον Άγιο Θωμά.
Μία προκλητική φράση, αλλά η πρώτη που μας γεννήθηκε στο μυαλό, όταν αντιληφθήκαμε το μέγεθος του προβλήματος.
Μια δεύτερη, πιο νηφάλια σκέψη καταλαγιάζει το θυμό και μεταφράζει τη παραπάνω φράση: «Μα καλά στο χωριό μας υπάρχουν οικογένειες με παιδιά, μη ικανά να ανεξαρτητοποιηθούν;»
Ίσως να δραματοποιούμε λίγο την κατάσταση, αλλά προξενεί εντύπωση πως όλοι στο χωριό συζητούν ένα πρόβλημα με απάθεια, το αναγνωρίζουν αλλά μέχρι εκεί.
Ακόμη και η δημοτική αρχή αν και έχει υψηλή εκπροσώπηση στο χωριό μας, αλλά και η εκκλησία δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλία για να δώσουν βοήθεια και υποστήριξη από ειδικούς επιστήμονες.
Επειδή ως μη ειδικοί αδυνατούμε να προσεγγίσουμε την οικογένεια, απλά φωτογραφίζουμε την υπόθεση που θα πρέπει να προβληματίσει όλους μας.
Μία προκλητική φράση, αλλά η πρώτη που μας γεννήθηκε στο μυαλό, όταν αντιληφθήκαμε το μέγεθος του προβλήματος.
Μια δεύτερη, πιο νηφάλια σκέψη καταλαγιάζει το θυμό και μεταφράζει τη παραπάνω φράση: «Μα καλά στο χωριό μας υπάρχουν οικογένειες με παιδιά, μη ικανά να ανεξαρτητοποιηθούν;»
Ίσως να δραματοποιούμε λίγο την κατάσταση, αλλά προξενεί εντύπωση πως όλοι στο χωριό συζητούν ένα πρόβλημα με απάθεια, το αναγνωρίζουν αλλά μέχρι εκεί.
Ακόμη και η δημοτική αρχή αν και έχει υψηλή εκπροσώπηση στο χωριό μας, αλλά και η εκκλησία δεν αναλαμβάνουν πρωτοβουλία για να δώσουν βοήθεια και υποστήριξη από ειδικούς επιστήμονες.
Επειδή ως μη ειδικοί αδυνατούμε να προσεγγίσουμε την οικογένεια, απλά φωτογραφίζουμε την υπόθεση που θα πρέπει να προβληματίσει όλους μας.
Και εξηγώ:
Παρατηρείται το φαινόμενο ενήλικα παιδιά οικογενειών να είναι προσκολλημένα στους γονείς τους και όταν αντιμετωπίσουν τον κόσμο κυριαρχούνται από το σύνδρομο της αγοραφοβίας*.
Παρατηρείται το φαινόμενο ενήλικα παιδιά οικογενειών να είναι προσκολλημένα στους γονείς τους και όταν αντιμετωπίσουν τον κόσμο κυριαρχούνται από το σύνδρομο της αγοραφοβίας*.
Δεν έχουν τη δύναμη να εκτελέσουν κοινές δοσοληψίες ή ακόμη και να επικοινωνήσουν με τον κόσμο.
Η πρώτη σκέψη όλων μας είναι ότι φταίνε οι γονείς και εκεί ξορκίζουμε το κακό με την ετυμηγορία μας, η οποία δεν δίνει λύση στο πρόβλημα.
Το πρόβλημα είναι υπαρκτό και απαιτεί λύση.
Η πρώτη σκέψη όλων μας είναι ότι φταίνε οι γονείς και εκεί ξορκίζουμε το κακό με την ετυμηγορία μας, η οποία δεν δίνει λύση στο πρόβλημα.
Το πρόβλημα είναι υπαρκτό και απαιτεί λύση.
Για όλους τους παραπάνω λόγους παρακαλούμε το Δήμο να ενσκήψει στο πρόβλημα, αφού οι εξ Αγίου Θωμά Δημοτικοί Σύμβουλοι είναι βέβαιο ότι το γνωρίζουν.
Να θέσει το πρόβλημα σε ειδικούς επιστήμονες: ψυχολόγους, κοινωνικούς λειτουργούς, οικογενειακούς συμβούλους και όποιοι άλλοι χρειάζονται, ώστε να αντιμετωπισθεί ένα πρόβλημα, πριν είναι πολύ αργά.
Η σωστή και ανώδυνη προσέγγιση μόνο από ειδικούς είναι εφικτή.
Το Πάσχα που έρχεται ας εστιάσουμε την προσοχή μας στους διπλανούς μας.
Το Πάσχα που έρχεται ας εστιάσουμε την προσοχή μας στους διπλανούς μας.
Καλές οι ευεργεσίες των γηροκομείων του Νομού, αλλά ακόμη πιο καλές οι πρωτοβουλίες θεραπείας συγχωριανών μας και δη νέων.
Καλή Ανάσταση
* Αγοραφοβία: μορφή φοβίας που εκδηλώνεται με αδικαιολόγητο φόβο και άγχος του αρρώστου, όταν βρίσκεται σε πολυσύχναστο χώρο(Μείζον Ελληνικό Λεξικό Τεγόπουλου-Φυτράκη).
Οι συσκευές πλοήγησης(PDA, PNA με δέκτες λήψης δορυφορικού σήματος GPS) έχουν αρχίσει να μπαίνουν για καλά στη ζωή μας. To λογισμικό (προγράμματα – χάρτες) που τα υποστηρίζει όμως, αν και εξελίσσεται συνεχώς, αδυνατεί να αποδώσει με ακρίβεια την χαρτογραφία, για λόγους που δεν οφείλονται κατ’ ανάγκη στις ίδιες τις εταιρείες, αλλά στους δήμους.
Για να διαπιστώσουμε του λόγου το αληθές, αποστείλαμε ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e mail) σχεδόν σε όλες τις εταιρείες παραγωγής χαρτών για GPS που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας και ζητήσαμε τους λόγους για τους οποίους δεν υπάρχει ορθή και πλήρη κάλυψη του οδικού δικτύου του χωριού μας.
Όλες οι εταιρείες (θυγατρικές οι περισσότερες πολυεθνικών) έστειλαν την ίδια απάντηση:
Για να καταστεί εφικτό αυτό απαιτείται να υπάρχει ονοματοδοσία και αρίθμηση των οδών, πράγμα που στον τόπο μας δεν υφίσταται.
Να λοιπόν ένα θέμα που πρέπει να εξετάσει άμεσα ο Δήμος και το τοπικό συμβούλιο του χωριού.
Προτείνουμε:
Ονοματοδοσία και αριθμοδότηση των οδών του χωριού σύμφωνα με τα πρότυπα.
Επιλογή ονομάτων από ανθρώπους του τόπου, οι οποίοι έχουν προσφέρει στον τόπο και την Πατρίδα.
Ονόματα όπως αυτά του Ιωάννη Κουμπίτσα, του Ιωάννη Κιόκια, του Αθανασίου Σπύρου οι οποίοι πολέμησαν το 1821, του αεροπόρου Ιωάννη Γεωργιάδη, του ιατρού Συμεωνίδη, του Δασκάλου Τίτου Γεωργιάδη, του Φιλόλογου Ευάγγελου Ζωγράφου είναι μερικές δικές μας προτάσεις στην ονοματοδοσία αυτή.
Τα οφέλη που θα προκύψουν από την κίνηση αυτή θα είναι πολλαπλά:
Για να διαπιστώσουμε του λόγου το αληθές, αποστείλαμε ηλεκτρονικό ταχυδρομείο (e mail) σχεδόν σε όλες τις εταιρείες παραγωγής χαρτών για GPS που δραστηριοποιούνται στη χώρα μας και ζητήσαμε τους λόγους για τους οποίους δεν υπάρχει ορθή και πλήρη κάλυψη του οδικού δικτύου του χωριού μας.
Όλες οι εταιρείες (θυγατρικές οι περισσότερες πολυεθνικών) έστειλαν την ίδια απάντηση:
Για να καταστεί εφικτό αυτό απαιτείται να υπάρχει ονοματοδοσία και αρίθμηση των οδών, πράγμα που στον τόπο μας δεν υφίσταται.
Να λοιπόν ένα θέμα που πρέπει να εξετάσει άμεσα ο Δήμος και το τοπικό συμβούλιο του χωριού.
Προτείνουμε:
Ονοματοδοσία και αριθμοδότηση των οδών του χωριού σύμφωνα με τα πρότυπα.
Επιλογή ονομάτων από ανθρώπους του τόπου, οι οποίοι έχουν προσφέρει στον τόπο και την Πατρίδα.
Ονόματα όπως αυτά του Ιωάννη Κουμπίτσα, του Ιωάννη Κιόκια, του Αθανασίου Σπύρου οι οποίοι πολέμησαν το 1821, του αεροπόρου Ιωάννη Γεωργιάδη, του ιατρού Συμεωνίδη, του Δασκάλου Τίτου Γεωργιάδη, του Φιλόλογου Ευάγγελου Ζωγράφου είναι μερικές δικές μας προτάσεις στην ονοματοδοσία αυτή.
Τα οφέλη που θα προκύψουν από την κίνηση αυτή θα είναι πολλαπλά:
- Εύκολος εντοπισμός από επισκέπτες της θέσης των κατοικιών μέσω συσκευών πλοήγησης.
- Ιστορική γνώση και αναγνώριση της προσφοράς των συμπατριωτών μας στους αγώνες της πατρίδας, αλλά και της προσφοράς τους στον συνάνθρωπο.
- Ευκολότερη παράδοση εγγράφων και πακέτων από εταιρείες σε πελάτες (courier, παράδοση συσκευών κλπ).
Αν εμείς είμαστε ‘έτοιμοι’ τότε μπορούμε να απαιτήσουμε από τις εταιρείες να πράξουν τα αυτονόητα. Η δύναμη του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (e mail) για όσους κάνουν χρήση της υπηρεσίας αυτής είναι μεγάλη. Η πολιορκία μιας εταιρείας με ηλεκτρονικές επιστολές παραπόνων, ταράζει τα ύδατα.
Αυτό όμως είναι η δεύτερη πράξη του έργου και έχουμε τον τρόπο να την κάνουμε πράξη.
Η πρώτη πρέπει να γίνει από την Δημοτική Αρχή(ονοματοδοσία).
Αναμένουμε.
γράφει ο γιατρός της παρέας
Παρακάτω επιχειρείται μια σφαιρική προσσέγγιση του θέματος από τον ιατρό Al-Quadreh Abbas
Στο ΣΔ τύπου 1 η καταστροφή των β-κυττάρων οδηγεί σχεδόν σε πλήρη ανεπάρκεια ινσουλίνης και κατ’ επέκταση σε διαβήτη, εντούτοις η επιπροστιθέμενη αντίσταση στην ινσουλίνη θα επηρεάσει την ποσότητα του φαρμάκου που απαιτείται για τη ρύθμιση της νόσου.
Στο ΣΔ τύπου 2 η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι ο κύριος παράγων στην παθογένεση του διαβήτη αλλά η νόσος δεν θα εκδηλωθεί έως ότου υπάρξει σημαντική ανεπάρκεια ινσουλίνης. Αυτό συμβαίνει όταν το β-κύτταρο δεν είναι πλέον ικανό να εξακολουθήσει την υπερέκκριση ινσουλίνης ώστε να υπερνικήσει τα αποτελέσματα της αντίστασης σε αυτήν.
Στο ΣΔ τύπου 2 ένα ενδιάμεσο διάστημα ελέγχου της νόσου μπορεί να επιτευχθεί είτε ενισχύοντας την έκκριση ινσουλίνης (χρησιμοποιώντας υπογλυκαιμικούς από το στόμα παράγοντες), είτε μειώνοντας την αντίσταση στην ινσουλίνη (με απώλεια βάρους και άσκηση, ή με φαρμακευτική αγωγή προς μείωση της παραγωγής ηπατικής γλυκόζης ή προς αύξηση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη). Η σταδιακή εξέλιξη του β-κυττάρου στην αδυναμία έκκρισης επαρκούς ινσουλίνης σηματοδοτεί το τέλος της περιόδου κατά την οποία είναι αποτελεσματικά τα από του στόματος υπογλυκαιμικά φάρμακα στο ΣΔ τύπου 2 και είναι απαραίτητη η έναρξη σταδιακής χορήγησης ινσουλίνης. Οι έννοιες της ανεπάρκειας ινσουλίνης και της αντίστασης σε αυτήν και ο ρόλος της καθεμίας, οδήγησε σε πληρέστερη κατανόηση των παραγόντων που συμβάλλουν στη γένεση τους.
Για παράδειγμα οι παρακάτω παράγοντες μπορεί να συμβάλλουν στην ανεπάρκεια ινσουλίνης: μειωμένη αναγέννηση β-κυττάρων, μειωμένη λειτουργικότητα β-κυττάρων σε μιτοχονδριακά ελλείμματα, αυτοσωματικές επικρατούσες γενετικές διαταραχές των β-κυττάρων: τα ποικίλα MODY σύνδρομα (Διαβήτης ωριμότητας εμφανίσεως στους νέους).
Από την άλλη πλευρά, η αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να οφείλεται: στην παχυσαρκία, στον καθιστικό τρόπο ζωής, στην εγκυμοσύνη, σε φυλετικές διαφοροποιήσεις της αντίστασης στην ινσουλίνη, στο χαμηλό ή υψηλό βάρος γέννησης, στο άγχος, στις λοιμώξεις, στην υπερκατανάλωση υδατανθράκων και λιπών. Ο ΣΔ θα εκδηλωθεί, όταν σημαντική ανεπάρκεια ινσουλίνης από οποιονδήποτε λόγο συνδυασθεί με σοβαρή αντίσταση στην ινσουλίνη οποιασδήποτε αιτιολογίας.
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1
Υπάρχει τεράστια διαφορά (τουλάχιστον 400πλάσια) σε ό,τι αφορά τα ποσοστά επίπτωσης του ΣΔ τύπου 1, με τα υψηλότερα ποσοστά να παρατηρούνται στην Φινλανδία (άνω των 45 περιπτώσεων ανά 100.000 παιδιών ηλικίας κάτω των 15 ετών) και τα χαμηλότερα στην Κίνα, την Ιαπωνία και τμήματα της Νότιας Αμερικής. Οι λόγοι αυτής της διαφοράς παραμένουν άγνωστοι, αν και φαίνεται ότι σε μεγάλο μέρος τους είναι περιβαλλοντικοί.
Σε πολλές περιοχές του κόσμου η επίπτωση του ΣΔ 1 αυξάνεται κατά 2-5% ανά έτος. Αυτό μεταφράζεται σε μία αύξηση της επίπτωσης κατά 50% σε περίπου μία δεκαετία, καθιστώντας την την πιο συχνή ενδοκρινολογική νόσο της παιδικής ηλικίας. Σε κάποιες χώρες μάλιστα μια ακόμη μεγαλύτερη αύξηση του διαβήτη παρατηρήθηκε στις πολύ μικρές ηλικίες (κάτω των 5 ετών). Στο Κουβέιτ, η νόσος είχε επίπτωση μικρότερη από 3 περιπτώσεις ανά 100.000 στην αρχή της δεκαετίας του 80, αλλά τώρα έχει αυξηθεί στις 20 περιπτώσεις ανά 100.000. Επιπλέον ο αυτοάνοσος διαβήτης είναι πλέον γνωστό ότι συμβαίνει και σε ομάδες μεγαλύτερων ηλικιών: λανθάνων αυτοάνοσος διαβήτης των ενηλίκων (LADA).
Η αιτία του ΣΔ τύπου 1 παραμένει ένα μυστήριο. Οι ενδείξεις ότι πρόκειται για αυτοάνοσο διαβήτη στη συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών είναι πολύ ισχυρή, αλλά οι εκλυτικοί παράγοντες απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση. Πιθανά περιλαμβάνουν μια μεγάλη ποικιλία κοινών εντεροϊων, χημικών, τροφών όπως το γάλα αγελάδας ακόμη και το άγχος της σύγχρονης ζωής. Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει το ρόλο της μειωμένης πλέον έκθεσης του ανθρώπινου οργανισμού σε ιούς, με δεδομένη τη βελτίωση των κανόνων υγιεινής, κάτι που οδηγεί στην ενεργοποίηση λιγότερων αμυντικών μηχανισμών σε σχέση με παλαιότερα.
Όποιοι και αν είναι οι εκλυτικοί παράγοντες, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα άτομα που κληρονομούν ορισμένα γονίδια (πχ. HLA DR3 και HLA DR4) έχουν αυξημένο κίνδυνο, ενώ άλλα γονίδια (πχ. HLA DR2) υποδηλώνουν μειωμένο κίνδυνο. Εντούτοις, η αύξηση του ΣΔ τύπου 1 δεν μπορεί να εξηγηθεί από απλή αλλαγή στους γενετικούς παράγοντές και πιθανά να οφείλεται σε αδιευκρίνιστες περιβαλλοντικές επιδράσεις.
Οι μέθοδοι ελέγχου των παγκρεατικών αντισωμάτων μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως προγνωστικοί δείκτες για την μετέπειτα ανάπτυξη διαβήτη, πολλά χρόνια πριν την έναρξη της νόσου. Η πληροφορία αυτή οδήγησε στη διεξαγωγή ορισμένων ερευνητικών μελετών ώστε να διευκρινισθεί το κατά πόσο είναι εφικτή η πρόληψη της ανάπτυξης διαβήτη στα άτομα που κατατάσσονται στην ομάδα υψηλού κινδύνου με βάση τον υψηλό τίτλο αντισωμάτων. Πρόκειται για μεθόδους που περιλαμβάνουν τη χορήγηση υψηλών δόσεων νικοτιναμιδίου (μελέτη ENDIT στην Ευρώπη) ή μικρών ποσοτήτων ινσουλίνης (μελέτη DTP στην Αμερική). Μέχρι σήμερα πάντως, δεν υπάρχει καμία αποδεδειγμένη μέθοδος πρόληψης του διαβήτη στα άτομα που χαρακτηρίζονται από υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου.
Προβλήματα που αφορούν τα παιδιά με ΣΔ
Oι περισσότερες οικογένειες βιώνουν μια περίοδο θλίψης μετά τη διάγνωση του διαβήτη στο παιδί τους, σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε κάποιους πολιτισμούς μάλιστα η νόσος μπορεί να αποδοθεί στη θέληση του θεού, να θεωρηθεί αποτέλεσμα προηγουμένων αμαρτιών ή απλά της μοίρας, πεποιθήσεις που επηρεάζουν την εξωτερίκευση των συναισθημάτων της οικογενείας.
Ο ρόλος των εκπαιδευτών του διαβήτη ποικίλλει μεταξύ των διαφόρων χωρών, με πολλές υπηρεσίες υγείας να μην αντιλαμβάνονται τη σπουδαιότητα του έργου τους ή να μην έχουν την απαραίτητη κατάρτιση.
Ένα παιδί με τη νόσο έχει ολόκληρη ζωή μπροστά του να ζήσει με το διαβήτη. Παλαιότερα στοιχεία υποδηλώνουν ότι το προσδόκιμο επιβίωσης μειώνεται κατά το 1/3. Έχει αποδειχθεί ότι η ανάπτυξη επιπλοκών σχετίζεται με το πόσο καλά ρυθμίζεται ο διαβήτης, αν και πρόσφατα εντοπισμένοι γενετικοί παράγοντες συμβάλλουν επίσης, προδικάζοντας υψηλό ή χαμηλό ποσοστό κινδύνου. Η επίτευξη καλού ελέγχου επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων της δοσολογίας της ινσουλίνης, της συχνότητας των ενέσεων, της δυνατότητας για συχνή μέτρηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, την εξειδίκευση των ομάδων διαβήτη, της οικογενειακής σταθερότητας, κοινωνικοοικονομικών παραγόντων, της καλής διατροφής, της γενικής φυσικής κατάστασης του παιδιού. Σε κάποιους πολιτισμούς η επίδραση της εναλλακτικής ιατρικής (τοπικοί θεραπευτές, θεραπείες με βάση την “πίστη” κλπ ) είναι συχνά τόσο ισχυρή ώστε τα παιδιά διακόπτουν περιοδικά την ίνσουλίνη και ακολουθούν αποκλειστικά “φυσικές θεραπείες”.
Τα παιδιά με ΣΔ που ζουν σε συνθήκες στέρησης και υποφέρουν πολύ. Η κακή ρύθμιση του σακχάρου τα καταδικάζει σε καταστρεπτικές επιπλοκές ήδη από τη έναρξη της ενηλίκου ζωής τους. Οι οικογένειες που αγωνίζονται για την επιβίωση τους στις αναπτυσσόμενες χώρες πιθανόν να έχουν να επιλέξουν ανάμεσα στην τροφή και τα φάρμακα του παιδιού τους. Η φτώχεια δεν απαντάται μόνο σε αγροτικές περιοχές αλλά με αυξανόμενους ρυθμούς και σε φτωχογειτονιές στα προάστεια των μεγάλων πόλεων. Σε κάποιες φαινομενικά πλούσιες χώρες με καθολική κάλυψη υγείας για τους υπηκόους τους, οι μετανάστες και οι οικογένειές τους ενδέχεται να μη δικαιούνται καμία παροχή και να ζουν στη φτώχεια τους, παρά την ευημερία που τους περιβάλλει.
Σε κάποιες χώρες η ινσουλίνη μπορεί να αντιπροσωπεύει μεγάλο μέρος του μηνιαίου εισοδήματος του ανειδίκευτου βιοπαλαιστή και συνεπώς η καθημερινή μέτρηση του σακχάρου να είναι σχεδόν αδύνατη. Αν λοιπόν η δυνατότητα προμήθειας της ινσουλίνης τίθεται σαν ζήτημα, η διάγνωση του διαβήτη για αυτήν την οικογένεια μοιάζει με καταδίκη σε θάνατο. Σε άλλες χώρες πάλι η ινσουλίνη μπορεί να χορηγείται δωρεάν στις δημόσιες κλινικές, αν και η ποικιλία της διαφέρει από μήνα σε μήνα και οι γρφειοκρατικές διαδικασίες να σημαίνουν αναμονή μίας ολόκληρης μέρας στην ουρά για να λάβει κάποιος το εβδομαδιαίο απόθεμα της ινσουλίνης.
Η κοινωνική επιρροή του διαβήτη ποικίλλει στις διάφορες χώρες. Σε τμήματα της Ινδίας ένα κορίτσι με διαβήτη είναι σχεδόν αδύνατο να παντρευτεί. Κάποια από αυτά τα κορίτσια εγκαταλείπονται και το ποσοστό θανάτων σε αυτά είναι πολύ υψηλότερο από ότι στα αγόρια. Η σωστή αντιμετώπιση του διαβήτη είναι πάντα δύσκολη, αλλά σε μία χώρα με φτωχή παιδεία, λίγους εκπαιδευτές υγείας για το διαβήτη, μακρινές αποστάσεις και φτώχεια, ίσως να είναι και αδύνατη. Ο διαγνωσμένος σακχαρώδης διαβήτης είναι εξάλλου ακόμη ένας περιοριστικός παράγων σε ανεπτυγμένες χώρες, με δεδομένη την απαγόρευση συμμετοχής στα σχολικά αθλήματα ή τον αποκλεισμό από τα καλύτερα πανεπιστήμια.
Ο νέος αιώνας παρόλα αυτά προσφέρει περισσότερη ελπίδα παρά ποτέ στα παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη. Υπάρχει καλύτερη κλινική παρακολούθηση, μεγαλύτερο εύρος επιλογής από διαφόρους τύπους ινσουλίνης, διαφορετικός και πιό εύχρηστος τρόπος χορήγησης ινσουλίνης (σύριγγες, στιλό, προγεμισμένες σύριγγες μίας χρήσης, αντλίες), πιο αποτελεσματικός έλεγχος του σακχάρου, πιο αποτελεσματική ευρεία ενημέρωση και εκπαίδευση για το ΣΔ και για καλύτερη διατροφή. Αυτά τα πλεονεκτήματα όμως, δεν είναι ισομερώς κατανεμημένα. Πολλά παιδιά αλλά και ενήλικες αντιμετωπίζουν ακόμη σοβαρά προβλήματα.
Οι απαιτήσεις των παιδιών με διαβήτη και των οικογενειών τους είναι οι ίδιες από όπου και αν προέρχονται: καλή ιατρική παρακολούθηση, σωστή διατροφή και αναγνώριση των ψυχοκοινωνικών αναγκών. Κάποιες χώρες το αντιμετωπίζουν με περισσότερη κατανόηση σε σχέση με άλλες, γεγονός παραμένει πάντως ότι ενώ οι λύσεις πρέπει να προσαρμόζονται στο συγκεκριμένο πολιτισμό, η κοινωνία πρέπει να συμβάλλει τα μέγιστα στη φροντίδα των νεοτέρων μελών της.
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
Στο παρελθόν τα παιδιά και οι έφηβοι θεωρείτο ότι αναπτύσσουν μόνο ΣΔ τύπου 1. Ενώ αυτή η υπόθεση ισχύει ακόμη για παιδιά προεφηβικής ηλικίας, είναι γεγονός ότι η “επιδημία” ΣΔ τύπου 2 που σαρώνει τον κόσμο, προσβάλλει πλεόν ομάδες όλο και μικροτερης ηλικίας.
Σε κάποιες χώρες όπως η Ιαπωνία, υπάρχουν 4 φορές περισσότεροι έφηβοι με ΣΔ τύπου 2 σε σχέση με το ΣΔ τύπου 1. Ο παλαιότερα επικαλούμενος διαβήτης της ωριμότητας, ΣΔ τύπου 2 είναι πλέον υπεύθυνος για το 1/3 των νέων διαγνώσεων στις κλινικές νεανικού διαβήτη στο πλείστο των Αμερικάνικων Πολιτειών. Οι παιδίατροι και οι παθολόγοι, ειδικά στην περίπτωση που αντιμετωπίζουν εφήβους από συγκεκριμένες εθνικές ομάδες υψηλού κινδύνου, πρέπει να αναρωτιούνται αν ο έφηβος που μόλις εξέτασαν πάσχει από διαβήτη τύπου 1 ή τύπου 2.
Οι υπηρεσίες υγείας της Ιαπωνίας ήταν από τις πρώτες που συνειδητοποίησαν τη σημασία του διαβήτη τύπου 2 σε παιδιά σχολικής ηλικίας, μετά και την καθιέρωση του ελέγχου του σακχάρου στα ούρα στα λύκεια από το 1974. Τα δεδομένα τους τώρα δείχνουν τη σοβαρότητα του διαβήτη τύπου 2 στην εφηβεία με βάση το γεγονός ότι η συχνότητα των επιπλοκών του διαβήτη στους οφθαλμούς και τα άκρα δεν είναι μικρότερη από ότι στο ΣΔ τύπου 1. Παρά το γεγονός ότι σπάνια αποτελεί αιτία θανάτου εφόσον μείνει χωρίς θεραπεία, οι μακροπρόθεσμες επιπλοκές αυτής της μορφής διαβήτη είναι τόσο σοβαρές όσο και για τον τύπο 1.
Η παχυσαρκία, η δίαιτα πλούσια σε λιπαρά, η μειωμένη άσκηση, η αστικοποίηση και άλλες αλλαγές στον τρόπο ζωής φαίνεται ότι αποτελούν τους πλέον σημαντικούς παράγοντες στην επιδημιολογία του ΣΔ τύπου 2. Ποτέ πριν στην ιστορία του ανθρώπου το φαγητό δεν προσφερόταν τόσο απλόχερα, σε τόσους πολλούς λαούς, σε μορφές εξαιρετικά πλούσιες σε ενέργεια (υψηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα, υψηλή περιεκτικότητα σε λίπος) και κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διεγείρει όλες τις αισθήσεις. Εκτός από την απλή “υπερφαγία”, η σημασία των γενετικών παραγόντων μπορεί να διαπιστωθεί με βάση το οικογενειακό ιστορικό διαβήτη που συνήθως έχουν οι ασθενείς. Ορισμένες φυλετικές ομάδες είναι σε υψηλό κίνδυνο. Αυτές συνήθως περιλαμβάνουν αυτόχθονες εθνικές ομάδες (πχ, Ινδιάνοι Πίμα στις ΗΠΑ και το Μεξικό, Αυστραλοί ιθαγενείς, οι Ινδιάνοι πρώτης γενιάς στις ΗΠΑ και τον Καναδά), όπως και ευρύτερες εθνικές ομάδες (Αφροαμερικάνοι, Ισπανοαμερικάνοι, Πολυνήσιοι και πολλές ασιατικές φυλές). Η εκτεταμένη μετανάστευση οδήγησε στη διασπορά των ατόμων με γονίδια υψηλού κινδύνου σε όλο τον κόσμο. Τέλος, υπάρχουν κάποιες υποθέσεις ότι η φτωχή διατροφή της μητέρας που είναι ικανή να προκαλέσει ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης πιθανά να αφήσει μια κληρονομιά αναπρογραμματισμένων εμβρυϊκών κυττάρων και αυξημένη πιθανότητα ΣΔ τύπου 2 όταν η δ
Τα τελευταία χρόνια ο τρόπος διατροφής των παιδιών έχει καταστήσει τον διαβήτη για παιδιά επιδημία.
Φυσικά δεν θα μπορούσε να αφήσει ανεπηρέαστα και τα παιδιά των χωριών μας που τα τελευταία χρόνια παρουσιάζουν ανησυχητική αύξηση στην 'ασθένεια' αυτή.
Προτείνουμε (παρακαλούμε θερμά) τους ανθρώπους του δήμου Οινοφύτων σε συνεργασία με τις υπηρεσίες υγείας της Νομαρχίας να προβούν σε ημερίδα ενημέρωσης από εξειδικευμένους παιδοδιαβητολόγους προς τους γονείς, οι οποίοι έχουν πλήρη άγνοια, καθώς όταν εμφανίζονται τα συμπτώματα είναι ήδη αργά.
Ως χώρος θα μπορούσε άνετα να χρησιμοποιηθεί το ΚΑΠΗ Αγίου Θωμά ή του ισόγειο του Δημοτικού Καταστήματος.
--------------------------------------------------Παρακάτω επιχειρείται μια σφαιρική προσσέγγιση του θέματος από τον ιατρό Al-Quadreh Abbas
Ο σακχαρώδης διαβήτης (ΣΔ) είναι μία εξελισσόμενη νόσος με συνεχείς μεταβολές τόσο σε ότι αφορά τον τύπο 1 όσο και τον τύπο 2. Επιπλέον τα τελευταία 10 χρόνια υπάρχει εξέλιξη όσον αφορά την κατανόηση του διαβήτη. Οι διάφορες μορφές διαβήτου δε θα πρέπει πλέον να αντιμετωπίζονται σαν εντελώς ξεχωριστές κατηγορίες. O ΣΔ εξαρτάται από την αλληλεπίδραση δύο παραγόντων, της ανεπάρκειας ινσουλίνης και της αντίστασης σε αυτήν. Αμφότεροι είναι σημαντικοί στην παθογένεια του διαβήτη, αλλά η σχετική σημασία του καθενός διαφέρει σε κάθε τύπο της νόσου.
Στο ΣΔ τύπου 1 η καταστροφή των β-κυττάρων οδηγεί σχεδόν σε πλήρη ανεπάρκεια ινσουλίνης και κατ’ επέκταση σε διαβήτη, εντούτοις η επιπροστιθέμενη αντίσταση στην ινσουλίνη θα επηρεάσει την ποσότητα του φαρμάκου που απαιτείται για τη ρύθμιση της νόσου.
Στο ΣΔ τύπου 2 η αντίσταση στην ινσουλίνη είναι ο κύριος παράγων στην παθογένεση του διαβήτη αλλά η νόσος δεν θα εκδηλωθεί έως ότου υπάρξει σημαντική ανεπάρκεια ινσουλίνης. Αυτό συμβαίνει όταν το β-κύτταρο δεν είναι πλέον ικανό να εξακολουθήσει την υπερέκκριση ινσουλίνης ώστε να υπερνικήσει τα αποτελέσματα της αντίστασης σε αυτήν.
Στο ΣΔ τύπου 2 ένα ενδιάμεσο διάστημα ελέγχου της νόσου μπορεί να επιτευχθεί είτε ενισχύοντας την έκκριση ινσουλίνης (χρησιμοποιώντας υπογλυκαιμικούς από το στόμα παράγοντες), είτε μειώνοντας την αντίσταση στην ινσουλίνη (με απώλεια βάρους και άσκηση, ή με φαρμακευτική αγωγή προς μείωση της παραγωγής ηπατικής γλυκόζης ή προς αύξηση της ευαισθησίας στην ινσουλίνη). Η σταδιακή εξέλιξη του β-κυττάρου στην αδυναμία έκκρισης επαρκούς ινσουλίνης σηματοδοτεί το τέλος της περιόδου κατά την οποία είναι αποτελεσματικά τα από του στόματος υπογλυκαιμικά φάρμακα στο ΣΔ τύπου 2 και είναι απαραίτητη η έναρξη σταδιακής χορήγησης ινσουλίνης. Οι έννοιες της ανεπάρκειας ινσουλίνης και της αντίστασης σε αυτήν και ο ρόλος της καθεμίας, οδήγησε σε πληρέστερη κατανόηση των παραγόντων που συμβάλλουν στη γένεση τους.
Για παράδειγμα οι παρακάτω παράγοντες μπορεί να συμβάλλουν στην ανεπάρκεια ινσουλίνης: μειωμένη αναγέννηση β-κυττάρων, μειωμένη λειτουργικότητα β-κυττάρων σε μιτοχονδριακά ελλείμματα, αυτοσωματικές επικρατούσες γενετικές διαταραχές των β-κυττάρων: τα ποικίλα MODY σύνδρομα (Διαβήτης ωριμότητας εμφανίσεως στους νέους).
Από την άλλη πλευρά, η αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να οφείλεται: στην παχυσαρκία, στον καθιστικό τρόπο ζωής, στην εγκυμοσύνη, σε φυλετικές διαφοροποιήσεις της αντίστασης στην ινσουλίνη, στο χαμηλό ή υψηλό βάρος γέννησης, στο άγχος, στις λοιμώξεις, στην υπερκατανάλωση υδατανθράκων και λιπών. Ο ΣΔ θα εκδηλωθεί, όταν σημαντική ανεπάρκεια ινσουλίνης από οποιονδήποτε λόγο συνδυασθεί με σοβαρή αντίσταση στην ινσουλίνη οποιασδήποτε αιτιολογίας.
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1
Οι ταξινομήσεις του ADA και του ΠΟΥ για το ΣΔ 1 περιλαμβάνουν τόσο τον αυτοάνοσο τύπου όσο και τον μη αυτοάνοσο. Ο αυτοάνοσος διαβήτης τύπου 1 παραμένει η κλασική μορφή ΣΔ της παιδικής ηλικίας. Τα χαρακτηριστικά κλινικά συμπτώματα με τα οποία κάνει την εμφάνισή της η νόσος είναι η γρήγορη απώλεια βάρους, η υπερβολική απώλεια ούρων, η εκσεσημασμένη δίψα, ο λήθαργος και, εφόσον η διάγνωση δεν τεθεί εγκαίρως, ο θάνατος από κετοοξώση. Στις ανεπτυγμένες χώρες η διάγνωση σπάνια διαφεύγει οπότε και το ποσοστό αρχικής εμφάνισης του διαβητικού παιδιού με κετοξέωση είναι μικρότερο από 25%. Σε χώρες όμως με πτωχό σύστημα υγείας, τα παιδιά πιθανά πεθαίνουν από κετοξέωση ενώ θεωρείται ότι πάσχουν από απλή γαστρεντερίτιδα και άρα παραμένουν αδιάγνωστα.
Υπάρχει τεράστια διαφορά (τουλάχιστον 400πλάσια) σε ό,τι αφορά τα ποσοστά επίπτωσης του ΣΔ τύπου 1, με τα υψηλότερα ποσοστά να παρατηρούνται στην Φινλανδία (άνω των 45 περιπτώσεων ανά 100.000 παιδιών ηλικίας κάτω των 15 ετών) και τα χαμηλότερα στην Κίνα, την Ιαπωνία και τμήματα της Νότιας Αμερικής. Οι λόγοι αυτής της διαφοράς παραμένουν άγνωστοι, αν και φαίνεται ότι σε μεγάλο μέρος τους είναι περιβαλλοντικοί.
Σε πολλές περιοχές του κόσμου η επίπτωση του ΣΔ 1 αυξάνεται κατά 2-5% ανά έτος. Αυτό μεταφράζεται σε μία αύξηση της επίπτωσης κατά 50% σε περίπου μία δεκαετία, καθιστώντας την την πιο συχνή ενδοκρινολογική νόσο της παιδικής ηλικίας. Σε κάποιες χώρες μάλιστα μια ακόμη μεγαλύτερη αύξηση του διαβήτη παρατηρήθηκε στις πολύ μικρές ηλικίες (κάτω των 5 ετών). Στο Κουβέιτ, η νόσος είχε επίπτωση μικρότερη από 3 περιπτώσεις ανά 100.000 στην αρχή της δεκαετίας του 80, αλλά τώρα έχει αυξηθεί στις 20 περιπτώσεις ανά 100.000. Επιπλέον ο αυτοάνοσος διαβήτης είναι πλέον γνωστό ότι συμβαίνει και σε ομάδες μεγαλύτερων ηλικιών: λανθάνων αυτοάνοσος διαβήτης των ενηλίκων (LADA).
Η αιτία του ΣΔ τύπου 1 παραμένει ένα μυστήριο. Οι ενδείξεις ότι πρόκειται για αυτοάνοσο διαβήτη στη συντριπτική πλειοψηφία των παιδιών είναι πολύ ισχυρή, αλλά οι εκλυτικοί παράγοντες απαιτούν περαιτέρω διερεύνηση. Πιθανά περιλαμβάνουν μια μεγάλη ποικιλία κοινών εντεροϊων, χημικών, τροφών όπως το γάλα αγελάδας ακόμη και το άγχος της σύγχρονης ζωής. Μια άλλη θεωρία υποστηρίζει το ρόλο της μειωμένης πλέον έκθεσης του ανθρώπινου οργανισμού σε ιούς, με δεδομένη τη βελτίωση των κανόνων υγιεινής, κάτι που οδηγεί στην ενεργοποίηση λιγότερων αμυντικών μηχανισμών σε σχέση με παλαιότερα.
Όποιοι και αν είναι οι εκλυτικοί παράγοντες, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τα άτομα που κληρονομούν ορισμένα γονίδια (πχ. HLA DR3 και HLA DR4) έχουν αυξημένο κίνδυνο, ενώ άλλα γονίδια (πχ. HLA DR2) υποδηλώνουν μειωμένο κίνδυνο. Εντούτοις, η αύξηση του ΣΔ τύπου 1 δεν μπορεί να εξηγηθεί από απλή αλλαγή στους γενετικούς παράγοντές και πιθανά να οφείλεται σε αδιευκρίνιστες περιβαλλοντικές επιδράσεις.
Οι μέθοδοι ελέγχου των παγκρεατικών αντισωμάτων μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως προγνωστικοί δείκτες για την μετέπειτα ανάπτυξη διαβήτη, πολλά χρόνια πριν την έναρξη της νόσου. Η πληροφορία αυτή οδήγησε στη διεξαγωγή ορισμένων ερευνητικών μελετών ώστε να διευκρινισθεί το κατά πόσο είναι εφικτή η πρόληψη της ανάπτυξης διαβήτη στα άτομα που κατατάσσονται στην ομάδα υψηλού κινδύνου με βάση τον υψηλό τίτλο αντισωμάτων. Πρόκειται για μεθόδους που περιλαμβάνουν τη χορήγηση υψηλών δόσεων νικοτιναμιδίου (μελέτη ENDIT στην Ευρώπη) ή μικρών ποσοτήτων ινσουλίνης (μελέτη DTP στην Αμερική). Μέχρι σήμερα πάντως, δεν υπάρχει καμία αποδεδειγμένη μέθοδος πρόληψης του διαβήτη στα άτομα που χαρακτηρίζονται από υψηλό κίνδυνο ανάπτυξης της νόσου.
Προβλήματα που αφορούν τα παιδιά με ΣΔ
Η αντιμετώπιση του διαβήτη τύπου 1 περιλαμβάνει την χορήγηση ινσουλίνης, το κατάλληλο διαιτολόγιο και εκπαίδευση σε ότι αφορά τη νόσο. Η νόσος του παιδιού έχει αντίκτυπο σε όλη την οικογένεια. Μεγάλο μέρος του αυθορμητισμού της καθημερινής ζωής χάνεται στη ρουτίνα των προκαθορισμένων γευμάτων, των εξετάσεων αίματος, των ενέσεων και της επαγρύπνησης για τη διατήρηση των επιπέδων του σακχάρου εντός των επιθυμητών ορίων. Οι ποικίλες διατροφικές συνθήκες και η ανάγκη για άσκηση που χαρακτηρίζουν τη φυσιολογική παιδική ηλικία, η τάση του παιδιού για 4 με 6 λοιμώξεις το χρόνο, οι ορμονικές αλλαγές της εφηβείας, όλα μετατρέπουν την πραγματοποίηση καλού ελέγχου του σακχάρου έναν ιδιαίτερα προκλητικό και κάποιες φορές ανέφικτο επίτευγμα. Τα επαναστατικά εφηβικά χρόνια είναι ιδιαίτερα δύσκολα. Οι περισσότεροι έφηβοι προτιμούν να ξεχνούν ότι πάσχουν από διαβήτη. Δεν υπάρχει καμία άλλη νόσος στην ιατρική όπου οι γονείς πρέπει να λάβουν τόσες πολλές καθημερινές αποφάσεις για ένα φάρμακο που μπορεί να αποδειχθεί σωτήριο (ινσουλίνη), αλλά σε λανθασμένη δοσολογία μπορεί να βλάψει σοβαρά το παιδί τους.
Oι περισσότερες οικογένειες βιώνουν μια περίοδο θλίψης μετά τη διάγνωση του διαβήτη στο παιδί τους, σε παγκόσμιο επίπεδο. Σε κάποιους πολιτισμούς μάλιστα η νόσος μπορεί να αποδοθεί στη θέληση του θεού, να θεωρηθεί αποτέλεσμα προηγουμένων αμαρτιών ή απλά της μοίρας, πεποιθήσεις που επηρεάζουν την εξωτερίκευση των συναισθημάτων της οικογενείας.
Ο ρόλος των εκπαιδευτών του διαβήτη ποικίλλει μεταξύ των διαφόρων χωρών, με πολλές υπηρεσίες υγείας να μην αντιλαμβάνονται τη σπουδαιότητα του έργου τους ή να μην έχουν την απαραίτητη κατάρτιση.
Ένα παιδί με τη νόσο έχει ολόκληρη ζωή μπροστά του να ζήσει με το διαβήτη. Παλαιότερα στοιχεία υποδηλώνουν ότι το προσδόκιμο επιβίωσης μειώνεται κατά το 1/3. Έχει αποδειχθεί ότι η ανάπτυξη επιπλοκών σχετίζεται με το πόσο καλά ρυθμίζεται ο διαβήτης, αν και πρόσφατα εντοπισμένοι γενετικοί παράγοντες συμβάλλουν επίσης, προδικάζοντας υψηλό ή χαμηλό ποσοστό κινδύνου. Η επίτευξη καλού ελέγχου επηρεάζεται από πολλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένων της δοσολογίας της ινσουλίνης, της συχνότητας των ενέσεων, της δυνατότητας για συχνή μέτρηση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, την εξειδίκευση των ομάδων διαβήτη, της οικογενειακής σταθερότητας, κοινωνικοοικονομικών παραγόντων, της καλής διατροφής, της γενικής φυσικής κατάστασης του παιδιού. Σε κάποιους πολιτισμούς η επίδραση της εναλλακτικής ιατρικής (τοπικοί θεραπευτές, θεραπείες με βάση την “πίστη” κλπ ) είναι συχνά τόσο ισχυρή ώστε τα παιδιά διακόπτουν περιοδικά την ίνσουλίνη και ακολουθούν αποκλειστικά “φυσικές θεραπείες”.
Τα παιδιά με ΣΔ που ζουν σε συνθήκες στέρησης και υποφέρουν πολύ. Η κακή ρύθμιση του σακχάρου τα καταδικάζει σε καταστρεπτικές επιπλοκές ήδη από τη έναρξη της ενηλίκου ζωής τους. Οι οικογένειες που αγωνίζονται για την επιβίωση τους στις αναπτυσσόμενες χώρες πιθανόν να έχουν να επιλέξουν ανάμεσα στην τροφή και τα φάρμακα του παιδιού τους. Η φτώχεια δεν απαντάται μόνο σε αγροτικές περιοχές αλλά με αυξανόμενους ρυθμούς και σε φτωχογειτονιές στα προάστεια των μεγάλων πόλεων. Σε κάποιες φαινομενικά πλούσιες χώρες με καθολική κάλυψη υγείας για τους υπηκόους τους, οι μετανάστες και οι οικογένειές τους ενδέχεται να μη δικαιούνται καμία παροχή και να ζουν στη φτώχεια τους, παρά την ευημερία που τους περιβάλλει.
Σε κάποιες χώρες η ινσουλίνη μπορεί να αντιπροσωπεύει μεγάλο μέρος του μηνιαίου εισοδήματος του ανειδίκευτου βιοπαλαιστή και συνεπώς η καθημερινή μέτρηση του σακχάρου να είναι σχεδόν αδύνατη. Αν λοιπόν η δυνατότητα προμήθειας της ινσουλίνης τίθεται σαν ζήτημα, η διάγνωση του διαβήτη για αυτήν την οικογένεια μοιάζει με καταδίκη σε θάνατο. Σε άλλες χώρες πάλι η ινσουλίνη μπορεί να χορηγείται δωρεάν στις δημόσιες κλινικές, αν και η ποικιλία της διαφέρει από μήνα σε μήνα και οι γρφειοκρατικές διαδικασίες να σημαίνουν αναμονή μίας ολόκληρης μέρας στην ουρά για να λάβει κάποιος το εβδομαδιαίο απόθεμα της ινσουλίνης.
Η κοινωνική επιρροή του διαβήτη ποικίλλει στις διάφορες χώρες. Σε τμήματα της Ινδίας ένα κορίτσι με διαβήτη είναι σχεδόν αδύνατο να παντρευτεί. Κάποια από αυτά τα κορίτσια εγκαταλείπονται και το ποσοστό θανάτων σε αυτά είναι πολύ υψηλότερο από ότι στα αγόρια. Η σωστή αντιμετώπιση του διαβήτη είναι πάντα δύσκολη, αλλά σε μία χώρα με φτωχή παιδεία, λίγους εκπαιδευτές υγείας για το διαβήτη, μακρινές αποστάσεις και φτώχεια, ίσως να είναι και αδύνατη. Ο διαγνωσμένος σακχαρώδης διαβήτης είναι εξάλλου ακόμη ένας περιοριστικός παράγων σε ανεπτυγμένες χώρες, με δεδομένη την απαγόρευση συμμετοχής στα σχολικά αθλήματα ή τον αποκλεισμό από τα καλύτερα πανεπιστήμια.
Ο νέος αιώνας παρόλα αυτά προσφέρει περισσότερη ελπίδα παρά ποτέ στα παιδιά με σακχαρώδη διαβήτη. Υπάρχει καλύτερη κλινική παρακολούθηση, μεγαλύτερο εύρος επιλογής από διαφόρους τύπους ινσουλίνης, διαφορετικός και πιό εύχρηστος τρόπος χορήγησης ινσουλίνης (σύριγγες, στιλό, προγεμισμένες σύριγγες μίας χρήσης, αντλίες), πιο αποτελεσματικός έλεγχος του σακχάρου, πιο αποτελεσματική ευρεία ενημέρωση και εκπαίδευση για το ΣΔ και για καλύτερη διατροφή. Αυτά τα πλεονεκτήματα όμως, δεν είναι ισομερώς κατανεμημένα. Πολλά παιδιά αλλά και ενήλικες αντιμετωπίζουν ακόμη σοβαρά προβλήματα.
Οι απαιτήσεις των παιδιών με διαβήτη και των οικογενειών τους είναι οι ίδιες από όπου και αν προέρχονται: καλή ιατρική παρακολούθηση, σωστή διατροφή και αναγνώριση των ψυχοκοινωνικών αναγκών. Κάποιες χώρες το αντιμετωπίζουν με περισσότερη κατανόηση σε σχέση με άλλες, γεγονός παραμένει πάντως ότι ενώ οι λύσεις πρέπει να προσαρμόζονται στο συγκεκριμένο πολιτισμό, η κοινωνία πρέπει να συμβάλλει τα μέγιστα στη φροντίδα των νεοτέρων μελών της.
Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2
Στο παρελθόν τα παιδιά και οι έφηβοι θεωρείτο ότι αναπτύσσουν μόνο ΣΔ τύπου 1. Ενώ αυτή η υπόθεση ισχύει ακόμη για παιδιά προεφηβικής ηλικίας, είναι γεγονός ότι η “επιδημία” ΣΔ τύπου 2 που σαρώνει τον κόσμο, προσβάλλει πλεόν ομάδες όλο και μικροτερης ηλικίας.
Σε κάποιες χώρες όπως η Ιαπωνία, υπάρχουν 4 φορές περισσότεροι έφηβοι με ΣΔ τύπου 2 σε σχέση με το ΣΔ τύπου 1. Ο παλαιότερα επικαλούμενος διαβήτης της ωριμότητας, ΣΔ τύπου 2 είναι πλέον υπεύθυνος για το 1/3 των νέων διαγνώσεων στις κλινικές νεανικού διαβήτη στο πλείστο των Αμερικάνικων Πολιτειών. Οι παιδίατροι και οι παθολόγοι, ειδικά στην περίπτωση που αντιμετωπίζουν εφήβους από συγκεκριμένες εθνικές ομάδες υψηλού κινδύνου, πρέπει να αναρωτιούνται αν ο έφηβος που μόλις εξέτασαν πάσχει από διαβήτη τύπου 1 ή τύπου 2.
Οι υπηρεσίες υγείας της Ιαπωνίας ήταν από τις πρώτες που συνειδητοποίησαν τη σημασία του διαβήτη τύπου 2 σε παιδιά σχολικής ηλικίας, μετά και την καθιέρωση του ελέγχου του σακχάρου στα ούρα στα λύκεια από το 1974. Τα δεδομένα τους τώρα δείχνουν τη σοβαρότητα του διαβήτη τύπου 2 στην εφηβεία με βάση το γεγονός ότι η συχνότητα των επιπλοκών του διαβήτη στους οφθαλμούς και τα άκρα δεν είναι μικρότερη από ότι στο ΣΔ τύπου 1. Παρά το γεγονός ότι σπάνια αποτελεί αιτία θανάτου εφόσον μείνει χωρίς θεραπεία, οι μακροπρόθεσμες επιπλοκές αυτής της μορφής διαβήτη είναι τόσο σοβαρές όσο και για τον τύπο 1.
Η παχυσαρκία, η δίαιτα πλούσια σε λιπαρά, η μειωμένη άσκηση, η αστικοποίηση και άλλες αλλαγές στον τρόπο ζωής φαίνεται ότι αποτελούν τους πλέον σημαντικούς παράγοντες στην επιδημιολογία του ΣΔ τύπου 2. Ποτέ πριν στην ιστορία του ανθρώπου το φαγητό δεν προσφερόταν τόσο απλόχερα, σε τόσους πολλούς λαούς, σε μορφές εξαιρετικά πλούσιες σε ενέργεια (υψηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα, υψηλή περιεκτικότητα σε λίπος) και κατά τέτοιο τρόπο ώστε να διεγείρει όλες τις αισθήσεις. Εκτός από την απλή “υπερφαγία”, η σημασία των γενετικών παραγόντων μπορεί να διαπιστωθεί με βάση το οικογενειακό ιστορικό διαβήτη που συνήθως έχουν οι ασθενείς. Ορισμένες φυλετικές ομάδες είναι σε υψηλό κίνδυνο. Αυτές συνήθως περιλαμβάνουν αυτόχθονες εθνικές ομάδες (πχ, Ινδιάνοι Πίμα στις ΗΠΑ και το Μεξικό, Αυστραλοί ιθαγενείς, οι Ινδιάνοι πρώτης γενιάς στις ΗΠΑ και τον Καναδά), όπως και ευρύτερες εθνικές ομάδες (Αφροαμερικάνοι, Ισπανοαμερικάνοι, Πολυνήσιοι και πολλές ασιατικές φυλές). Η εκτεταμένη μετανάστευση οδήγησε στη διασπορά των ατόμων με γονίδια υψηλού κινδύνου σε όλο τον κόσμο. Τέλος, υπάρχουν κάποιες υποθέσεις ότι η φτωχή διατροφή της μητέρας που είναι ικανή να προκαλέσει ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης πιθανά να αφήσει μια κληρονομιά αναπρογραμματισμένων εμβρυϊκών κυττάρων και αυξημένη πιθανότητα ΣΔ τύπου 2 όταν η δ