(το είχα γράψει το καλοκαίρι του 2007 αλλά μου φαίνεται ότι είναι ακόμα επίκαιρο) Είμαστε σαν μηχανήματα, αυτό που αποκαλούμε σκεπτόμενα όντα, τόσο ατελείς όσο οι πράξεις μας στην πάροδο της ιστορίας αναδεικνύουν; Δημιουργούμε την πλάνη αναγκών που ικανοποιούμε ανακαλύπτοντας χερούλια στον ουρανό; Ψάχνουμε να βρούμε το τέλος σε ένα λαβύρινθο που οι κοινωνίες μας διαρκώς [...]

Το θέμα είναι ότι η οικονομική κρίση σε συνδυασμό με την πολιτική κατάρρευση των κομμάτων εξουσίας και αντίδρασης προσφέρει ένα momentum εκατονταετίας χωρίς τα βάρη ενός πολέμου, και στην Ελλάδα είναι η στιγμή που η ιστορία κυοφορεί. Και φυσικά πολύ λίγοι από το σημερινό πολιτικό κατεστημένο αντιλαμβάνονται τι σημαίνει αυτό και πως θα μιλήσουν στην φαντασία του κόσμου με απλά λόγια και όχι στο θυμικό του με τεχνικές «ελέου και φόβου» για εικονική κάθαρση. Η πολιτική είναι τέχνη και δεν χρειάζεται επανίδρυση, απλά εφαρμογή…

Η παγκόσμια οικονομία δεν διαφέρει πολύ από ένα αυτοκίνητο. Και για να μη με πάρετε με τα λεμόνια να εξηγήσω τον παραλληλισμό που νομίζω ότι είναι περισσότερο κατανοητός από όλες αυτές τις φανφαρώδεις περιγραφές που άκουμε από όλους αυτούς τους περισπούδαστους (golden boys των media) όψιμους αναλυτές.

Την Παρασκευή συγκαλεί την κεντρική επιτροπή του κόμματος ο πρωθυπουργός για να εκτονώσει την κρίση και να αναμετρηθεί με όσους τολμήσουν να το επιδιώξουν...

Η ρεαλιστική αντιμετώπιση της επιστολής Γκρουέφσκι από τον πρωθυπουργό και η ευφυής αντιπαράθεση στο θέμα των διεκδικήσεων που αφορά περιουσίες αναδεικνύει μια προσαρμογή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σε μια νέα στρατηγική που υποκρύπτει ελεγχόμενο ρίσκο και ναρκοθετεί την πορεία των διεκδικήσεων του πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ σε περίπτωση κλιμάκωσης τους.

Μήπως ήρθε επιτέλους η ώρα να σταματήσουμε τα κροκοδείλια δάκρυα, τις κορώνες για το πράσινο και τα καμένα δάση και να δούμε ότι απλώς μας συμβαίνει αυτό ακριβώς που επιθυμούμε να γίνει και οι ενέργειες μας με μαθηματική ακρίβεια οδηγούν; Κατά’ αρχάς θα περιγράψω την προσωπική εμπειρία για την φωτιά της Πάρνηθας αλλά και για [...]

Η λύση στο Σκοπιανό μάλλον έχει βρεθεί και θα παρουσιαστεί μέσα στις επόμενες εβδομάδες με συνοπτικές διαδικασίες, μια που η συνεκτικότητα του μορφώματος των Σκοπίων αγγίζει τα όρια διάλυσης του 2 μέρες πριν την διεξαγωγή των εκλογών στις οποίες νικητής θα είναι ο εθνικιστής πρωθυπουργός Γκρουέφσκι. Οι Αλβανόφωνοι των Σκοπίων, ενδυναμωμένοι από την αυτονομία του Κοσσόβου κρατούν στην κυριολεξία από τα αχαμνά τους Σλαβόφωνους ηγέτες της χώρας που καταλαμβάνει τη γεωγραφική περιοχή της βόρεια Μακεδονίας.

Η τεχνολογία, εδώ και 10 χρόνια όμως έχει προσθέσει νέα μέσα διανομής της πληροφορίας που αποδεικνύονται ο δούρειος ίππος των παραδοσιακών συστημάτων. Η δυνατότητα της ανωνυμίας, της αμεσότητας, χωρίς εγκυρότητα και της αυξημένης συμμετοχικότητας, παρά το γεγονός ότι δημιουργεί ένα κλίμα Βαβέλ, ταυτόχρονα τρέφει την ανάπτυξη μεταμοντέρνων ιδιοτήτων στο τηλεοπτικό κοινό.

Ποιος το περίμενε να προσπαθούν οι Αμερικανοί να προκαλέσουν ψυχολογική τρομοκρατία στους έλληνες πολιτικούς για να μη γίνουν ρεντίκολο. (θα τρίζουν τα κόκαλα του Πιουριφόϊ)

Τον είδαμε τον μπιζιμποντισμό (busy body) του Νίμιτς που πήγε στα Σκόπια, ήρθε στην Αθήνα συναντήθηκε με όλους είδε τα άσπρα μαύρα είπε αυτά που ήθελε και είχε εντολή να πει και αποχώρησε. Τώρα θα διαβουλευτεί με τους συνεργάτες του (ποιους εννοεί άραγε) και θα επανέλθει με κάποια μορφή ιδεών, προτάσεων κλπ. Τώρα γιατί εμένα όλο [...]

Ο Νίμιτς έρχεται, ο Νίμιτς φεύγει με τηλεοπτικούς ρυθμούς, στήνονται κάμερες, ζωντανά, δημοσιογράφοι με αποκλειστικές πληροφορίες και σοβαροφανές ύφος, εγώ ξέρω όλους τους πράκτορες παπαγαλάκια και σας λέω την καλύτερη version της ιστορίας, και καλό Πάσχα. Ακολουθούν οι εκλογές στα Σκόπια με κεντρικό θέμα το όνομα και την κακή Ελλάδα που θέλει να αλλάξει την [...]

Το όνομα των Σκοπίων πλέον είναι δευτερεύουσας σημασίας μια που το ορατό μέλλον δεν περιλαμβάνει αντίστοιχο κράτος με παρόμοια συνοχή που το FYROM προσφέρει σε όλες τις μειονότητες και εθνότητες που σήμερα συνθέτουν τη δημοκρατία αυτή. Ένα θερμό λοιπόν καλοκαίρι προμηνύεται με τα Σκόπια όπου θα ακούσουμε πολλά, θα δούμε πολλά και θα πρέπει να σταθούμε ψύχραιμοι στο νέο κύμα μεταναστών που θα προκαλέσει η υπερίσχυση μιας εκ των δύο συνεκτικών κοινοτήτων (cohesive communities) που θα επικρατήσει και θα παίξει το χαρτί του ονόματος

Και βέτο και πρόσκληση και νέα διακυβέρνηση στις ΗΠΑ και νέα πρωτοβουλία επίλυσης του Σκοπιανού και μέσα στο κατακαλόκαιρο θα ξεροψηνόμαστε έξω από το Μαξίμου για να παπαγαλίζουμε την προπαγάνδα της αέναης διαπραγμάτευσης. Πως γίνεται τελικά και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος μόνο τα τζιμάνια του Harvard το ξέρουν. Save the face λοιπόν και blame game δεν πάνε μαζί, ως εκ τούτου πιθανότερη λύση είναι αυτή του να μείνουν όλοι ικανοποιημένοι και να μην ανοίξει μύτη στο Σκοπιανό.

Τελικά όλα δείχνουν ότι the shit will hit the fan και έτσι, όπως ήταν νομοτελειακά αναμενόμενο, ο αμερικανικός παράγοντας παρακάμπτοντας την οποιαδήποτε διαδικασία του ΟΗΕ μαντρώνει Ελλάδα και Σκόπια ώστε να επιβάλει την λύση που έχει ήδη αποφασιστεί και έχει γίνει αποδεκτή εδώ και πολύ καιρό από τις δύο χώρες.

Το ράλι για ένα βέτο που ποτέ δεν πρόκειται να τεθεί…